نمی‌دونم چطوری باید بنویسم... واقعاً نمی‌دونم

نمی‌دونم چطوری باید بنویسم... واقعاً نمی‌دونم
حتی نمی‌دونم چطور باید توضیح بدم که این مدت چه حالی داشتم
ببخشید اگه نتونستم مثل قبل باشم
اگه جواب پیام‌هاتون رو دیر دادم
اگه گاهی بی‌دلیل ساکت شدم یا ازتون فاصله گرفتم

باور کنین دلم می‌خواست همه‌چی مثل قبل باشه
دلم می‌خواست بخندم و شوخی کنم و وانمود کنم هیچ اتفاقی نیفتاده
ولی نتونستم...
خیلی وقته حالم خوب نیست و هر بار خواستم بگم چی توی دلمه کلمه‌هام نصفه موندن

نمی‌دونین چقدر دوستون دارم
شاید هیچ‌وقت نتونستم اون‌طوری که باید نشونتون بدم ولی تک‌تکتون برام ارزش دارین
حتی اونایی که تازه وارد زندگیم شدن
حتی اونایی که مدت زیادی نیست می‌شناسمشون
شما هیچ‌وقت برای من آدم‌های معمولی نبودین

اگه یه روز کم‌رنگ شدم فکر نکنین فراموشتون کردم
اگه نتونستم حرف بزنم فکر نکنین دیگه دوستتون ندارم
من فقط این روزها بیشتر از همیشه به زمان نیاز دارم تا دوباره خودم رو پیدا کنم

کاش می‌شد همه‌تون رو یک بار دیگه کنار هم می‌داشتم و بدون اینکه مجبور باشم چیزی رو توضیح بدم فقط می‌گفتم چقدر برام عزیزین

ممنونم که توی بخشی از روزهای من حضور داشتین
ممنونم بابت تمام خنده‌هایی که شاید خودتون نمی‌دونستین چقدر برام ارزش داشتن

دوستون دارم
واقعاً دوستون دارم
بیشتر از چیزی که این چند خط بتونه توضیح بده

مراقب خودت باش دونه برف:)