رفیق بچگی ...

رفیق بچگی ...
بچه ها الان اومدیم خونشون و واقعا حتی بیشتر این حس ناراحتی، ناراحتم و واقعا میدونی چیه؟ از اون چه که میگفتم بیشتر گریه کردم و دوست داشتم با هم دوست باشیم ولی بزرگ شدیم و نمیشه مسئله اینه منو که میبینن دقیقا راهشونو کج می کنن تو چشمم هم نگاه نمی کنن🥲خب باید بگم برای منی که خیلی دوسشون دارم دیدن همچین صحنه ای واقعا دردناکه ...
خیلی زیاد چون تناا رفیق های پسری بودن که داشتم و واقعا لحظاتی که باهاشون داشتم و بازی می کردم شاد بود اما الان حتی ...🥲
یادمه اولین بار که این حدکتشونو چند سال پیش دیدم عین خر عر زدم الانم اومدم پایین کز کردم...نه باید برم بالا بشینن تو جمع اینطور نمیشه ولی شاید یکی از سنگین ترین از دست دادن هایی بود که هیچوقت فراموشش نمی کنم بدیش اینجاست اونا اصلا براشون مهم نیست فقط من بودم فقط من.زیاد حساسم یونو؟