عاشقانه های شبنم

سر بارِ خویشم؛  کوله ای بر شانه حیرانم
سوی کجا طی می کنم ره ؛خود  نمی دانم
سر می رود از من لهیبی  داغ و طاقت سوز
یک کوه اندوهم که در حجمم نمی مانم
من با تمام واژه های تلخ و آتشگون
با هیمه ی هجران تو سر در گریبانم
خاکسترم را می بری هر جا که می خواهی
پیچیده ام بر  شانه ات ؛  از خود  گریزانم