my favourite drug 78
و قطعا جونگ کوک نمیزاره من دیگه توی زندگیش دخالت کنم... توی فکر بودم و به گلای توی حیاط زل زده بودم.
سعی کردم با انجام دادن کارهای مختلف ذهنمو اروم کنم...
اول که وسط راه از ارارا جدا شدم و به خونه ی قبلیمون سر زدم..
خونه ای که منو و مامانم و بابام با خوشی توش زندگی میکردیم،قبل از اینکه تموم این اتفاقات بیوفته..
بعد رفتم بیرون و کلی جارو گشتم و به خیال خودم خوش میگذروندم تا وقتی که دوباره اون مزاحم قاتل رو دیدم...
یک سال تمومه که داره میگه من نزدیکم از من بترس و بلا بلا بلا...
دیگه تهدید هاش برام مزخرف شده بود برای همین با دیدنش ریکشن خاصی نشون ندادم و اومدم خونه..
و حالا بعد از کلی حرف زدن و خدافظی با لونا اومدم توی حیاط...
گلای اینجا داشتن پژمرده میشدن..خیلیا بهشون بی توجهی میکردن اما اونا هنوزم سرپا وایستاده بودن و خار هاشون رو محکم نگه داشتن..همینقدر ترسیده بودن..همینقدر ازار دیده بودن.
میخواستن جای دیگه ای باشن.. دور از این آدمای پست و حیله گر دور از این دنیای تاریک و رئیس شیطانیش... اما مگه من میتونستم از این شیطان دور شم؟
برای دنیای تاریکش من خار هام رو به رخ میکشیدم پس چرا با این وجود...با دیدن رئیس این دنیا اون خار هارو میچیدم؟
با اینکه میدونستم که با چیدنشون دردم میگیره ولی درد خودم بی اهمیت بود...در قبال ناراحتی اون شیطان بی اهمیت بود،حاظر بودم درد مرگ رو به جون بخرم ولی نبینم که اون به خاطر اینکه من براش خار هامو نشون دادم ناراحت شده...
آه از رویا هایی که با تو من خود واقعیم هستم..و آخ از اون نگاهای نرمت که باعث شد تا اینجا پیش برم که ازت رویا ببافم..
حس حقارت دارم،من چیز دیگه ای رو تصور میکردم...من فکر میکردم اونقدر جرعت مندم که بهت بگم ازم جدا نشو و نفسمو ازم نگیر ولی همه چیز داره جور دیگه ای پیش میره و این دردناکه...
شاید برای تو نه ولی برای من خیلی دردناکه.
این آخرین کاریه که برای آزاد شدن فکرم میکنم.. رقصیدن،بعد از چند ماه پیش که مین جی بهم گفت چرا خودم رو از رقص محروم کردم با اینکه واقعا عاشقشم توی فکر افتادم برقصم.. زمانی که جونگ کوک نبود توی اتاق تمرین میکردم ولی با اومدنش سریع قطعش میکردم،راستش من آهنگ هم مینویسم...
ولی بلد نیستم بسازم یعنی فقط زیر لب میخونم و ظبطشون میکنم.
ظبط گوشیم رو استارت زدم و گذاشتمش روی سنگ کنارم و از جام بلند شدم..
لباسام رو مرتب کردم و شروع کردم به رقصیدن،خیلی استرس داشتم ولی آروم آروم شروع کار به خوندن و ضربان قلبم پایین اومد...
چشمام رو بستم و خودمو سپردم به باد.
نگاه ریزی به بادیگارد ها انداختم،همشون سرشون پایین بود حتی شوگا... خیالم راحت شد و راحت بدنم رو تموم دادم و ادامه ی اوازم رو خوندم
سعی کردم با انجام دادن کارهای مختلف ذهنمو اروم کنم...
اول که وسط راه از ارارا جدا شدم و به خونه ی قبلیمون سر زدم..
خونه ای که منو و مامانم و بابام با خوشی توش زندگی میکردیم،قبل از اینکه تموم این اتفاقات بیوفته..
بعد رفتم بیرون و کلی جارو گشتم و به خیال خودم خوش میگذروندم تا وقتی که دوباره اون مزاحم قاتل رو دیدم...
یک سال تمومه که داره میگه من نزدیکم از من بترس و بلا بلا بلا...
دیگه تهدید هاش برام مزخرف شده بود برای همین با دیدنش ریکشن خاصی نشون ندادم و اومدم خونه..
و حالا بعد از کلی حرف زدن و خدافظی با لونا اومدم توی حیاط...
گلای اینجا داشتن پژمرده میشدن..خیلیا بهشون بی توجهی میکردن اما اونا هنوزم سرپا وایستاده بودن و خار هاشون رو محکم نگه داشتن..همینقدر ترسیده بودن..همینقدر ازار دیده بودن.
میخواستن جای دیگه ای باشن.. دور از این آدمای پست و حیله گر دور از این دنیای تاریک و رئیس شیطانیش... اما مگه من میتونستم از این شیطان دور شم؟
برای دنیای تاریکش من خار هام رو به رخ میکشیدم پس چرا با این وجود...با دیدن رئیس این دنیا اون خار هارو میچیدم؟
با اینکه میدونستم که با چیدنشون دردم میگیره ولی درد خودم بی اهمیت بود...در قبال ناراحتی اون شیطان بی اهمیت بود،حاظر بودم درد مرگ رو به جون بخرم ولی نبینم که اون به خاطر اینکه من براش خار هامو نشون دادم ناراحت شده...
آه از رویا هایی که با تو من خود واقعیم هستم..و آخ از اون نگاهای نرمت که باعث شد تا اینجا پیش برم که ازت رویا ببافم..
حس حقارت دارم،من چیز دیگه ای رو تصور میکردم...من فکر میکردم اونقدر جرعت مندم که بهت بگم ازم جدا نشو و نفسمو ازم نگیر ولی همه چیز داره جور دیگه ای پیش میره و این دردناکه...
شاید برای تو نه ولی برای من خیلی دردناکه.
این آخرین کاریه که برای آزاد شدن فکرم میکنم.. رقصیدن،بعد از چند ماه پیش که مین جی بهم گفت چرا خودم رو از رقص محروم کردم با اینکه واقعا عاشقشم توی فکر افتادم برقصم.. زمانی که جونگ کوک نبود توی اتاق تمرین میکردم ولی با اومدنش سریع قطعش میکردم،راستش من آهنگ هم مینویسم...
ولی بلد نیستم بسازم یعنی فقط زیر لب میخونم و ظبطشون میکنم.
ظبط گوشیم رو استارت زدم و گذاشتمش روی سنگ کنارم و از جام بلند شدم..
لباسام رو مرتب کردم و شروع کردم به رقصیدن،خیلی استرس داشتم ولی آروم آروم شروع کار به خوندن و ضربان قلبم پایین اومد...
چشمام رو بستم و خودمو سپردم به باد.
نگاه ریزی به بادیگارد ها انداختم،همشون سرشون پایین بود حتی شوگا... خیالم راحت شد و راحت بدنم رو تموم دادم و ادامه ی اوازم رو خوندم
- ۷۷.۶k
- ۲۸ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط