تقدیم یارجان

تقدیم یارجان
‎بانو ببخشایم اگر، بی پرده حرفی می‌زنم
‎یا لا به لای واژه ها، گاهی جسارت می‌کنم

‎من عاشقم!‌ دل نازکم! وقتی که می‌رنجد دلم
‎منطق نمی‌فهمم اگر، گاهی حماقت می‌کنم

‎وقتی کسی با هرزگی، بانو نگاهت می‌کند
‎وحشی تر از ..شیر.. می‌شوم، آری اهانت می‌کنم

‎با اینکه خاموشم ولی، اینگونه آرامم نبین
‎یک تار مویت کم شود، بانو قیامت می‌کنم

‎وقتی خرامان می‌روی، از کوچه های رو به رو
‎حتی به خاک کوچه هم، بانو حسادت می‌کنم

‎شاید خیالاتی شدم! شاید جنون دارم ولی
‎هر جا که می‌گردم تو را، آنجا زیارت می‌کنم

‎کافر تر از من دیده ای؟! بانو نمی‌دانی بدان
‎حتی خدا را محض تو، دارم عبادت می‌کنم

‎با اینکه دلتنگم ولی، بانو تحمل می‌کنم
‎هی می‌روی هی می‌روی، هی استقامت می‌کنم

‎هی می‌نویسم روز و شب! این زخم پیر و کهنه را
‎با تیغ تیز واژه ها، هر شب حجامت می‌کنم

‎دارم روانی می‌شوم! بانو نجاتم می‌دهی؟!
‎از لشکر کفری که من، هر شب هدایت می‌کنم؟!

‎حتی اگر احساس من، یک اشتباه ساده بود
‎این اشتباه ساده را، تا بی نهایت می‌کنم

‎بانو به فکر من نباش، هر جا که می‌خواهی برو
‎دارم به این تنهایی، دیرینه عادت می‌کنم

‎اینجا کنار یاد تو، با خاطرات خوب تو
‎در سرزمین عشق تو، بانو اقامت می‌کنم

‎دست خدا بانوی من، هر جا که باشی خوب من
‎با این غزل، با آن غزل، عرض ارادت می‌کنم
🌻💞🌻

#عاشقانه
#خاصترینم◦•●◉✿