'بعضی از آهنگ ها،
'بعضی از آهنگ ها،
مرا به خواب میبرند
خوابی که انگار قبلا بوده
خوابی که گویا واقعا من بوده!
منظورم همان زندگی قبلیست...
هر ثانیه که میگذرد؛
بیشتر به آن زندگی باور پیدا میکنم
هرچقدر که بیشتر فیلم هایی را میبینم
بیشتر آهنگ هایی را گوش میدهم
و بیشتر به چیزهایی فکر میکنم
و از همه مهم تر خاص تر...
بیشتر به «او» فکر میکنم!
به زندگیِ قبلی بیشتر امیدوار میشوم
ولی زبانم لال..نکند آن زندگی فقط تصور است؟
منظورم این است که آیا همه اینها
تصوراتی تو خالی اند یا واقعا حقیقت محض اند؟
آخر مگر میشود چیزهایی به یادم بی آیند
آن وقت پوچ باشند؟
چنین چیزی ممکن نیست!
ولی اگر خِدای ناکرده..
آن فرد من نبوده باشم چه؟
آن زندگی بوده..اما اگر برای من نبوده باشه چه؟
ولیکن اگر برای من نبوده؛
پس چه دلیلی دارد که من آن را به یاد می آورم؟
آیا واقعا کسی که کنارِ «او» بوده..
من بودم؟آخر معلومه که بوده ام!
تمام نشانه ها این را ثابت می کنند
ولی...اگر نباشم چه؟
آخر این خاطرات،حرف ها،آهنگ ها،
فیلم ها،صداها،چهره ها و خیلی چیزهای دیگر
اگر برای من نیستند پس چرا
به یاد من می آیند؟گویا مرضی دارند؟
ولیکن آن هزاران حسرت که بی دلیل نیست!
قطعا بوده..چیزهایی که میتوانستم داشته باشم
اما تلاشی برایشان نکردم..
شاید جفتمان مقصر بودیم؛
اما گویا من بیشتر...
دلیل ها را میدانم،
حرف ها این زندگی را ثابت می کنند،
فیلم ها به شدت تابلو هستند،
و حسرت ها بی گمان فریاد میکشند..
گویی وقتی به آن زندگی فکر میکنم
کاملا در آن غرق میشوم و انگار واقعا
در آن بوده ام!اما بدبختی این است که..
وقتی به دنیای دور خودم نگاه میکنم،
خودم را از آن نمیبینم،
انگار من متعلق به همان زندگی ام؛
گویی «اوِ» عزیز من،مرا خوب به یاد دارد،
ولی کسی که دوباره به دنیا آمده منم!🕯🌑🌊🎬
-𝐀𝐜𝐭𝐨𝐫 𝐀𝐫𝐢𝐲𝐚𝐧𝐚>>>>>🎬🩵
★ ★ ★ ★
مرا به خواب میبرند
خوابی که انگار قبلا بوده
خوابی که گویا واقعا من بوده!
منظورم همان زندگی قبلیست...
هر ثانیه که میگذرد؛
بیشتر به آن زندگی باور پیدا میکنم
هرچقدر که بیشتر فیلم هایی را میبینم
بیشتر آهنگ هایی را گوش میدهم
و بیشتر به چیزهایی فکر میکنم
و از همه مهم تر خاص تر...
بیشتر به «او» فکر میکنم!
به زندگیِ قبلی بیشتر امیدوار میشوم
ولی زبانم لال..نکند آن زندگی فقط تصور است؟
منظورم این است که آیا همه اینها
تصوراتی تو خالی اند یا واقعا حقیقت محض اند؟
آخر مگر میشود چیزهایی به یادم بی آیند
آن وقت پوچ باشند؟
چنین چیزی ممکن نیست!
ولی اگر خِدای ناکرده..
آن فرد من نبوده باشم چه؟
آن زندگی بوده..اما اگر برای من نبوده باشه چه؟
ولیکن اگر برای من نبوده؛
پس چه دلیلی دارد که من آن را به یاد می آورم؟
آیا واقعا کسی که کنارِ «او» بوده..
من بودم؟آخر معلومه که بوده ام!
تمام نشانه ها این را ثابت می کنند
ولی...اگر نباشم چه؟
آخر این خاطرات،حرف ها،آهنگ ها،
فیلم ها،صداها،چهره ها و خیلی چیزهای دیگر
اگر برای من نیستند پس چرا
به یاد من می آیند؟گویا مرضی دارند؟
ولیکن آن هزاران حسرت که بی دلیل نیست!
قطعا بوده..چیزهایی که میتوانستم داشته باشم
اما تلاشی برایشان نکردم..
شاید جفتمان مقصر بودیم؛
اما گویا من بیشتر...
دلیل ها را میدانم،
حرف ها این زندگی را ثابت می کنند،
فیلم ها به شدت تابلو هستند،
و حسرت ها بی گمان فریاد میکشند..
گویی وقتی به آن زندگی فکر میکنم
کاملا در آن غرق میشوم و انگار واقعا
در آن بوده ام!اما بدبختی این است که..
وقتی به دنیای دور خودم نگاه میکنم،
خودم را از آن نمیبینم،
انگار من متعلق به همان زندگی ام؛
گویی «اوِ» عزیز من،مرا خوب به یاد دارد،
ولی کسی که دوباره به دنیا آمده منم!🕯🌑🌊🎬
-𝐀𝐜𝐭𝐨𝐫 𝐀𝐫𝐢𝐲𝐚𝐧𝐚>>>>>🎬🩵
★ ★ ★ ★
- ۲۶۳
- ۱۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط