عاشقانه های شبنم

از عشقِ من گذشتی و رفتی و بعد از آن
دریایِ یاد و خاطره ات بیکرانه شد
بی تو سکوت آخرِ شب‌های انتظار
بر قامتِ برهنه ی شب تازیانه شد
شوقی که رویِ گونه ی شبهام می‌چکید
از بس چکید همسفرِ رودخانه شد
من ماندم و بهانه و یک سینه حرف در
شعری که سکته کرد ولی جاودانه شد