می دانم چرا هیچ گاه‌ یادِ من نیستی .

می دانم چرا هیچ گاه‌ یادِ من نیستی .
من زخمی بر روحت‌ به یادگار نگذاشتم
که با هر تلنگری یادِ من بیفتی ، انسان
به زخم ها بیش تر می اندیشد تا مرهم ها .