چه روزای عصبی دارم

چقدر در میرم از حضور آدما؛
چون نمیدونن باید از حضورم در برن، هی یادم میاد کاراشون با قیافه هاشون! گوه توی قیافه ی حق به جانب ، بد جور حق به جانب بودنشون رو مخه