اَنارِ تُرشِ مَن!

اَنارِ تُرشِ مَن!
باوَر کُن کِه با این هَمہ غُصہ، دَرد، اَندوه، مُشکِلات و گِرفتاری ها،
بِخواهی یا نَخواهی، زِندِگی جریان دارد!
اَما این تُو هَستی کِہ تَصمیمِ نَهایی را می گیری..
گِریہ یا خنده،
غَم یا شادی،
حَسرت یا استفاده،
سِیر کَردن دَر گُذَشتہ یا حال..
باوَر کُن تَصمیم گیرَندِه ی نَهایی تُویی!
مَن می گویم خوب بودَن را بَرگُزین
کِہ بِہ کوتاهیِ آن لَحظہِ ی شادی کِہ گُذَشت،
غُصِہ هَم می گذرد