روزگار مثل رودخانه‌ای‌ست که گاهی آرام از کنار دلمان می‌گذ

روزگار مثل رودخانه‌ای‌ست که گاهی آرام از کنار دلمان می‌گذرد و گاهی چنان خروشان می‌شود که نفس‌مان را می‌گیرد. به ما یاد می‌دهد صبر یعنی ایستادن زیر بارانِ بی‌پناهی و هنوز امیدوار ماندن. بعضی روزها دست‌مان را می‌گیرد و لبخند می‌زند، بعضی شب‌ها اما پشت‌مان را خالی می‌کند تا بفهمیم تکیه‌گاه واقعی، دلِ خودمان است.
روزگار سخت می‌گیرد، نه از سرِ کینه؛ از سرِ آموزش. می‌شکند تا بسازد، می‌برد تا برگرداند، دیر می‌کند تا قدرِ لحظه را بفهمیم. و ما، میان افتادن و برخاستن، یاد می‌گیریم که هنوز می‌شود دوست داشت، هنوز می‌شود ادامه داد، هنوز می‌شود به فردایی فکر کرد که روشن‌تر از امروز است.
🍀

شبتون درگیر آرامش
🙏🌙⭐♥