Jul 20, 2020

برنارد از نتیجه نظرسنجی راضی نیست. ولی خب نظر مردمه دیگه. کاریش نمیشه کرد. لااقل برنارد اینطور فکر میکنه. تا موقعی که هامفری یه درسی بهش میده راجع به Leading Questions یا سوالهای هدایت کننده…

قانون نوشتن واسه مردم سخته. اجراش هم همینطور. حتی یه قانون کوچک! آدمها راجع به چیزهای مختلف یه نظری دارن. حتی اگه اطلاع کافی راجع بهش نداشته باشن. هیچ وقت هم نمیشه همه رو راضی کرد. ولی میشه بیشتر مردم رو همراه کرد و در نتیجه هزینه نارضایتی رو کم کرد. با رسانه!

نظام هایی که برنامه ریزی طولانی مدت دارن، از قبل فکر مردم رو سمت تصمیمی که میخوان براشون بگیرن جهت میدن. اونها هم رسانه های بزرگ و قوی دارن و هم متخصصانی که روانشناسی مخاطب و پروسه تصمیم گیری آدمها رو از خودشون بهتر میدونن. مردم این نظام ها توهّم انتخاب دارن. اونها فکر میکنن تصمیم ها رو خودشون گرفتن. پس حتی وقتی ضرر ببینن، نمیتونن کسی رو بجز خودشون سرزنش کنن.

فیلمی که دیدین یه بخش از کمدی "بله نخست وزیر" بود که از یه کانال بی بی سی پخش میشد. تاکتیکی هم که توش میبینین چیز جدیدی نیست. از چهل سال پیش که این کمدی پخش شد، هم تاکتیک ها بیشتر و پیچیده تر شده و هم امکانات تکنولوژی. تو این شرایط تشخیص هدف پشت پیام های رسانه سخته واقعا. و نه فقط برای مردمی که رشته و کارشون رسانه نیست.

روش بقیه رو نمیدونم ولی چیزهایی هست که به من تو تصمیم گیری کمک میکنه. یکی اینکه رشته های دانشگاهیم خبرنگاری و روانشناسی بوده. یکی اینکه سعی میکنم بدون تحقیق وارد موج های رسانه ای نشم. و هم اینکه یه خط قرمزهایی دارم که ان شاءالله هیچ کدوم از رسانه های دنیا نتونن تغییرشون بدن. خط قرمزهایی که دینم به من داده و کمکم میکنه بجای اینکه هر روز به یکی گوش کنم، همیشه فقط به یکی گوش کنم.
#مرضیه_هاشمی