.

.
.
آدم‌ها که یه دفعه رها نمی‌کنن و برن؛
یه دفعه قاطی نمیکنن،
داد و بیداد نمی‌کنن و همه چیز رو خراب نمی‌کنن. این اتفاق طی یه دوره‌ی خیلی طولانی اتفاق میفته، اینجوریه که یه نفر به خاطر از دست ندادن کسی که دوسش داره همه چیز رو تو خودش می‌ریزه ولی یه دفعه، یه جایی دیگه نمی‌تونه تنهایی و با خودش همه‌ی اونا رو حل کنه...