وقتی در رابطه ای هستی و برای یارت ، همکارت ، خانواده ات ،

وقتی در رابطه ای هستی و برای یارت ، همکارت ، خانواده ات ، همسرت ، هرکسی که رابطه ای انسانی با تو دارد اهمیت کافی نداری ، یعنی جای درستی نایستاده ای ...

وقتی اولویت نیستی

وقتی نسبت خواستن و خواسته شدن یکسان یا لااقل نزدیک نیست ، یعنی گم شده ای ...

وقتی می مانی در جای غلط

و وقتی روی اشتباه هایت اسمهای باشکوه
می گذاری عشق ، نیاز ، وفاداری ، فداکاری و ... فقط داری عقده های روحت را بیشتر و بیشتر می کنی ، آنقدر که نه از این رابطه لذت می بری و نه بعدتر و بعد از مرگ این رابطه خواهی توانست مراوده‌ای سالم را تجربه کنی ...

یک وقتی شهامت کن و یک جای هر رابطه‌ای بایست و با دقت به اطرافت نگاه کن و بعد به خودت ، اگر مناظر اطراف و تصویر ذهنی خودت دلت را از ذوق نمی لرزاند و حالت را خوب نمی کند ، درک کن که رابطه ی بیماری داری و باید درمانش کنی ، یا تمامش کنی ...

کسی از تنهایی نمرده ، اما خیلی ها با اصرار بر ایستادن در جای غلط ، زندگی کردن را از دست داده اند ...