بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا - كسانى كه هر گاه انفاق كنند، نه اسراف مى‌نمايند و نه سخت‌گيرى؛ بلكه در ميان اين دو، حدّ اعتدالى دارند.(سوره فرقان آیه 67)
انفاق، یعنی دادن بخشی از مال، در راه خدا، به نیازمندان.
مؤمنان و مسلمانان، اهل انفاق هستند و می‌ دانند که انفاق یک امر مستحبی نیست که اگر انجام بدهند، خوب است و ثواب دارد و اگر ندهند اشکالی نداشته باشد! بلکه با توجه به آیات متعدد در قرآن کریم راجع به اهمیت، ضرورت و حتی چگونگی انفاق و شرایطش، معلوم می‌شود که امریست واجب، که سبب رشد و تعالی انسان، رفع مشکلات دیگران، کم شدن فاصله طبقاتی در جامعه و البته اخلاق متعالی می‌گردد.
درمورد انفاق وچند و چونش،مباحث گوناگونی در قرآن کریم مطرح شده است که در بخش‌ های بعدی به آن می‌ پردازیم، اما این آیه، اشاره به مقدار انفاق دارد.
افراط و تفریط، در هر امری و هر کاری، بسیاز مذموم است و انفاق نیز از قاعده مستثنا نمی‌ باشد.
برخی ناگهان احساساتی می‌شوند، برخی جوّ زده می‌شوند، برخی دچار اوهام می‌شوند و گمان می‌کنند که موظف و مکلف هستند که هر چه دارند را انفاق کنند! برخی دیگر نیز حرص مال دارند، بخیل و خسیس هستند و هنگام انفاق، دست‌شان می‌لرزد!
خداوند متعال در این آیه کریمه می‌ فرماید که به هنگام انفاق، نه اسراف کنید و نه سخت بگیرید یک دفعه آنقدر انفاق نکنید که زندگی خود و خانواده را مخاطره بیندازید در حالی که می‌توانید بیشتر انفاق کنید، کم انفاق نکنید هنگام انفاق، سخت‌گیری نکنید نگویید: من با خبر شدم که دیگری به فلانی یک کیسه برنج داد، پس من نمی‌دهم و ...! بلکه یک حد اعتدال داشته باشید.
انفاق، عبادت است، معامله و تجارت با خداوند است، پس باید حکیمانه و نیز کریمانه باشد.