قصه نیستم که بگوئی 

قصه نیستم که بگوئی 
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی…

من درد مشترکم 
مرا فریاد کن.
#
درخت با جنگل سخن می گوید  
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گویم

نامت را به من بگو 
دستت را به من بده 
حرفت را به من بگو 
قلبت را به من بده،
من ریشه های ترا دریافته‌ام   
با لبانت برای همه لب‌ها سخن گفته‌ام
ودستهایت با دستان من آشناست.

در خلوت روشن با تو گریسته‌ام 
برای خاطر زندگان،
ودر گورستان تاریک با تو خوانده‌ام 
زیباترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال 
عاشق‌ترین زندگان بوده‌اند.
#
دستت را به من بده 
دست‌های تو با من آشناست
أی دیر یافته!با تو سخن می‌گویم 
بسان ابر که با توفان 
بسان علف که با صحرا
بسان باران که با دریا
بسان پرنده که با بهار
بسان درخت که با جنگل سخن می‌گوید

زیرا که من
ریشه‌های ترا در یافته‌ام 
زیرا که صدای من 
با صدای تو آشناست..