ای کاش دهد دست مجالی که تو باشی...

ای کاش دهد دست مجالی که تو باشی...

ممکن بشود فرض محالی که تو باشی...

سنگی شدم و آب گذشت از سرم اما

گل داد در این سنگ نهالی که تو باشی...

پرسیده ای احوال مرا ای گل حسرت

"آه " است جوابم به سوالی که تو باشی...

غم، قهوه ی تلخی ست که سر میکشم اما

شیرین شده با شادی فالی که تو باشی...

در سینه ی من دره عشقی ست ولی حیف

دلداده ی کوه ست غزالی که تو باشی...

پاییز عزیز منی و گوش سپردم

هر قاصدکی را به خیالی که تو باشی...

جز "غم" هنری نیست تو را عشق ،ولی باز

ای کاش دهد دست ملالی که تو باشی!