مونیخ ، ونیز ، کراچی ، دوشنبه ، دهلیِ نو

مونیخ ، ونیز ، کراچی ، دوشنبه ، دهلیِ نو
غــــــــروب ابری پاریس ، متروی توکیــــــــو
فقط خودش باشد ، اهل هر کجایی شد
چــه فرق دارد برلین ، دمشق یا ورشو ؟
چه فرق می کند اصلا چه رنگ می پوشد
چــــه فرق دارد با ساری است یا کیمـونـو
قدم قدم دنیا را پیاده طـــی کردی
به این امید که یک روز نیم دیگرِ تو
تــو را بیابد و یک پازل دقیق شوید
و آسمان را خورشید پر کند از نو...
قرارتان دور از چشم گزمه های سویل
و پنـــج عصـــــــر سر قتلـــگاهِ فدریکو
قرارتان باشد باز هـــم بِکِت خواندن
و قهوه خوردن در نیم روز کافه گودو
دوباره زمزمـه ی بازگشت آلمودوار
چهارصد ضربه روی سینه­ی تروفو
قرارتان همـــــه ی عمر سینما رفتن :
بوگارت ، برتون ، ردفورد ، مرلین مونرو
قرارتان همه ی روز سینما ماندن :
ریو براوو ، عصر جدید ، سـرپیـــکو
تمام شب سیگار و کتـــاب ، همراه 
صدای ناظری از چشم روشن رادیو
تهوعی ابدی در دل سیمون دوبُوار
شکوه لذت در اعتراف های روسو
و حفظ کردن یک شعر ، بعدِ هر بوسه
چــــه فرق دارد اول قصیده یا هایکو ؟
چقدر زندگـی عاشقانه ای دارید !
تمام عمر فقط رقص باشد و پیانو
چه قدر زندگیِ .... بعد می پری از خواب !
تویی و پاکت خالــی و شیشه های ولو ...
تو هیچ وقت به شیرین نمی رسی مجنون !
تو هیچ وقت به لیلـــی نمی رســی رومئو !
برای داشتنش  شهر ، شهر جنگیدی
تمــــــام عمرت بیــروت ، بصره و کوزُوو
دلت گرفته ازین قصه های عامه پسند
تمــــام دنیا سگ دانـــــیِ تارانتیـــــــنو
و آخرین سفرت هجو زندگــی باشد
غروبِ مرده ی پاریس ، آخرین تانگو
وجب ، وجب دنیــا را پیاده طـــی کردی
قدم ، قدم دنیا را ... بس است مارکوپولو 🌷