#دلی

#دلی
#کمی_برای_خدا

گاهی دلم‌ میخواد یه کانال پررررر از مخاطب داشتم
یا هر چیز دیگه ای شبیهه اون..
یه جای دنج که پر از ادم های جور واجورن
که شبها که دلت گرفته
بری اونجا..
نصفه شبها که همه جا تاریکه و دلت پر غم و غصه اس بری یکم حرف بزنی تا سبک شی..
گاهی همینطور که به این چیزا فکر میکنم یهو یه لحظه یه سرعت گیر استپ میده به تفکراتم...
میگه؛
آهااااااااای کجایی تو؟
میدونی چی میگی؟

بعد به خودم میام..
چی گفتم‌من؟
ای وای..
آخه چرا که دلگرفتگی ها و دل تنگی هامو ببرم واسه بقیه؟
اصلا من بردم خب!
آقا و خاتمی که شما باشی؛
چه کاری از دستشون بر میاد؟
هیچ!
فوق فوق فوقشششش با حرفهاشون یکمی آرومم کنن
اما تا کی
خب موقته دیگه!
بازم فوق فوقش یک ساعت نه دو ساعت آروم شدم..
اما تا کی؟
یک شب!
دوشب!
سه شب!
آخرش چی؟
تکراری نمیشه؟
چرا ! میدونیم که میشه
نه؟
اونجاست که سرعت گیره تلنگر میزنه که حواسم باشه!

آخه خدا..
تو که انقدر خوبی..
تو که انقدر مهربووونی
تو انقدر آغوشت واسه هممون بازه...
تو که انقدر آرامشی...

چرا ما می ریم واسه آرامش سمت چیز های دیگه؟

تو این نصفه شبها ما بنده کوچیکا دستمون به جایی بند نیست
خدایا؛
میگن تو خیلی آغوشت واسمون بازه!
میگن که خیلی خریدار داریم؟
میگن ساعتش مهم نیست همیشه هستی..!

میدونیم راست میگن!
ما رو ببخش که واسه آروم شدن، واسه رفع دلتنگی، رفع غصه هامون پناه میبریم به کسی دیگه

در صورتی که تو فقط پناه زندگیمونی!

ما!
ما بنده کوچیکا؛
خیلی دوستت داریم❤



#دلی #بی_وقت #کمی_خدا
۱۳/خرداد/۹۹