دلم گرگر منه آواره میکه

دِلِم گِرگِر مِنِه آوارَه میکَه
وِ سَم سی ها مِنِه بیچارَه میکَه

میکَه سم سی کِه بی تو ها بَمیرَه
بِه جُز وا دَسِه تو آروم نِمِیرَه

همیشَه بونَه میرَه سی چَشِ تو
همیشَه نومِتِه دارَه وِ ری زو

هَنی وا مِه سَرِ جَنگی نیایَه
دِلِم پِرچَه شَرش سی مِه میایَه

دِلِم وا دو چَشِم ناسازِگارَه
همیشه ری چَشام اَسر میوارَه

دِلِم سوس کو وِ چَشِ بی قِرارِم
رَتَه تا آسِمو نالِه هَوارِم

دِلِم تا کِه میها گَن تا بَکی وام ؟
مِه نارَم حوصِلَه، دونی کِه لــیــوام !

دِلِم کوتاه بیا، کَم نالَه بکو
تو کوشِه او خُدا بیکِش تو بَمو

دِلِم دونِم نمیتونی بَشینی
دَسش مینِه دَسِ مردِم بِئینی

دِلِم باید بمیریم هَر دوتامو
وِری تا رِئیمو ایچِه نی دَ جامو ...