Life again p4

زندگی دوباره...
P4
کل کت مشکیش شده بود کف. خیلی رو لباساش حساس بود ولی الان حتی متوجهشم نشده بود. نمیتونم بگم نگران لیا بود، چون تمام فکرش این بود ک چون تو رستورانش اوردوز کرد امکان داره مقصر اوردوزش بشه... حتی امکان داشت لیا بره کما... ولیخب، کی اهمیت میده؟...
[ یک ساعت بعد ]
لیا روی تخت دراز کشیده بود و ده دیقه ای میشد ک چشماشو بازکرده بود... جین نگران بغل تختش نشسته بود و پرستارم داشت یسری چیزارو یادداشت میکرد ک دکتروارد اتاق شد...
دکتر: لئون لیا... گفتین نوزده سالشه؟
_بله
دکتر: چی باعث شده ک تو نوزده سالگی اوردوز کنی؟
لیا علاقه ای ب حرف زدن درمورد زندگی شخصیش نداشت... مخصوصا وقتی سوال پیچش میکنن... خیلی راحت ب پهلو سمت جین دراز کشید و ب دکترپشت کرد تا جوابشو نده...
_کوک میکشه
دکتر: باید گزارش کنم... میبرنش کمپ !
برعکس لیا، جین استرس گرفت و دوباره دستاش شروع ب لرزیدن کردن
_ نه نه نیازی نیس من خودم قراره ازش مراقبت کنم مامانش بمن سپردتش اگ بفهمه رفته کمپ خیلی ناراحت میشه
دکتر: این چیزی نیست ک دست من باشه.
جین ی نگاه ب لیای بیخیال کرد و از جاش بلند شد. بادکتر بیرون از اتاق کلی حرف زدن تا بالاخره راضی شد گزارشنده. البته اگ میدونست جین کیه نیاز ب اینهمه صحبت نبود... بالاخره راضی شدن تا لیارو مرخص کنن. لیا نمیتونست خوب رو پاش وایسه بخاطر اثرات داروی بیهوشی ولی جین حتی دستشم نگرفت...
+اقای کیم سوکجین میشه حداقل انقد تند راه نری؟
صداش از ته چاه میومد... البته همینکه میتونست حرفبزنه خیلی خوب بود...
_ماشینم همینجاس وقت اضافه ام واس بچهسالا ندارم عجله کن
جین سوار ماشین شد. لیا انتظار داشت مثل فیلما درو واسش بازکنه ولیخب... تا سوارماشین شد جین زول زد بهش
_کی بهت گفته جلو بشینی؟
+خودم
_با رییست درست حرف بزن
+اینجا رستوران نیست آقای کیم سوکجین. البته تو رستورانم رییسم نیستیا ولی اینجا اصلا نیستی
_میدونی میتونم اخراجت کنم؟
+کار واسه من زیاده
جین سرشو گذاشت روی فرمون و هوا بلندی کشید... ن میتونست همینجوری ولشکنه، ن میتونست تحملش کنه. ولیخب اون قول داده بود...