یاد دارے آن شب از باران صمیمے تر شدیم؟

یاد دارے آن شب از باران صمیمے تر شدیم؟
آسمان افسانه گفت و ماهِ یکدیگر شدیم؟!

قبله را گم کرده بودیم و هراسان عاقبت
دل به دریا ها زدیم و لحظه اے کافَر شدیم

وقت شب بود و چه زیبا شد مرورِ قصه ها
داستانِ عشق را خواندیم و خوب از بر شدیم

گفت و گویے بود بین چشم من با چشم تو
واژه اے آتش گرفت و هر دو خاکستر شدیم

خوب میدانم سرابے باشد این دنیا ولے
آن شب از دلدادگے هامان همین جا تر شدیم

بعد از آن شب بوے باران مے دهد احساسمان
آرے آن شب هر دو از باران صمیمے تر شدیم