نگــــــــــــو دوستتــــــــــــ دارم

نگــــــــــــو دوستتــــــــــــ دارم
انسان این واژه ِ تَرَک خورده را باور می کند
دست و پای قلبشــ ــ ـــ را گم میکند
انسان است دیگر
عاشــ ــ ـــقی زود باور ،
تقصیری ندارد
از کاه ِ خیال ِ تــــ♥ـــــو
کوهی میسازد بر فراز ِ رویاهایشــ ــ ـــ
میشــ ــ ـــود ققنوسی
خندان بر میخیزد از خاکسترِ اندوهشــ ــ ـــ
آن وقت تــــ♥ـــــو میروی
او میماند با روحی زخمی
از عشــ ــ ـــقی مجازی
تــــ♥ـــــو میروی و
او میماند با آبله ای از جنس تنهایی
بر پیشــ ــ ـــانی ِ چروک خورده اشــ ــ ـــ
تــــ♥ـــــو میشــ ــ ـــوی شــ ــ ـــاه ِ قصه
و او جذامی ِ ترد شــ ــ ـــده از افسانه ها
می میرد ،
به همین آسانی
نگــــــــــــو دوستتــــــــــــ دارم
نگــــــــــــو