سناریو بلولاک /قفل آبی

سناریو بلولاک /قفل آبی(پس از قرنننن ها ظهور کردممم . شرمنده بابت دیر نوشتن حس میکردم اخه خیلی جالب نشد🤓...)

موضوع :وقتی که بهمون خیانت کردن ...(درخواستی یکی از شما خوشگلا🎀✨️)

(قبل از شروع بازم میگم تک به تکه جملاتو تصور کنید وگرنه اصلا حال نمیکنید )



ا/ت و سائه

ایتوشی سائه

در رو باز می‌کنی.
چند ثانیه طول می‌کشه مغزت بفهمه چی می‌بینه.
سائه روی تخت نشسته، دختر تو بغلشه.

تو (سرد و خشک، با صدای بالا رفته):
«…داری شوخی می‌کنی؟»

سائه سرتاپاتو نگاه می‌کنه.
نه می‌پره، نه دستپاچه می‌شه.
فقط دختر رو خیلی آروم کنار می‌ذاره.

سائه:
«صبر کن.»

تو می‌خندی. از عصبانیت.
یه خنده‌ی بریده.

تو:
«نه، نه، الان نگو صبر کن.»

چشمای سائه یه لحظه می‌لرزه.

سائه:
«اشتباه کردم.»

نه دفاع. نه بهونه.
ولی همون دو کلمه هم دیگه دیرن.(دیگه دیرههههه~دیگه دیرهههههه)

بغضت میگیره.
تو چیزی نمی‌گی. فقط برمی‌گردی و میری.

وقتی در بسته می‌شه،
سائه می‌شینه.
سرشو بین دستاش می‌گیره و میاره پایین. اما خب نمیاد دنبالت.



ا/ت و کاراسو

کاراسو تابیتو

همین که چشمش بهت می‌افته، می‌فهمه تموم شد.

تو (با عصبانیت کنترل‌شده):
«واقعاً؟ این‌جوری؟»

کاراسو سریع دختر رو کنار می‌کشه.

کاراسو:
«بذار توضیح بدم.»

تو:
«نه.»

این «نه» کوتاه،از هر فریادی براش بدتره.

کاراسو نفسشو محکم می‌ده بیرون.

کاراسو:
«حق داری.»

می‌خوای بری.
صداتو صاف می‌کنی ولی بغض می‌لرزه.

تو:
«فکر می‌کردم حداقل با بقیه فرق داشته باشی.»

می‌ری بیرون.
کاراسو دستشو مشت می‌کنه.
به در نگاه می‌کنه… اما نمیاد.



ا/ت و کایزر

مایکل کایزر

صحنه رو که می‌بینی،
اول جا میخوری انگاری فکر می‌کنی یه ادیته. واقعی نیست.

تو:
«کایزر؟»

کایزر مکث می‌کنه.
اون پوزخند همیشگیش دیگه رو لبش نمیاد.

دختر هنوز کنارشه.

کایزر:
«این اون‌طوری که—»

تو (با خشم):
«دهنتو ببند.»

فضا یخ می‌زنه.

کایزر دختر رو کنار می‌ذاره، بلند می‌شه.

کایزر:
«من فکر نمی‌کردم…»

تو:
«فکر نکردی. دقیقاً مشکل همینه.»

بغض گلوتو می‌گیره.
برمی‌گردی و میری.

کایزر یه قدم میاد جلو…
بعد می‌ایسته.

برای اولین بار،
هیچ چیزی برای گفتن نداره.



ا/ت و نس

الکسیس نس

نس وقتی می‌بینتت،
واقعاً جا می‌خوره.

نس:
«اِاا— نه، صبر کن، این—»

تو (با صدای لرزون ولی عصبانی):
«چی؟ اتفاقی؟»

نس هول می‌کنه، دختر رو هل می‌ده عقب.

نس:
«من احمق بودم.»

چشماش قرمز می‌شه.

نس:
«فقط یه لحظه بود…»

اینو که می‌گه،
بغضت می‌ترکه.

تو بدون حرف،
کیفتو برمی‌داری و میری.

نس دنبالت میاد تا دم در.

نس:
«خواهش می‌کنم—»

در رو می‌بندی.

صدای گریه‌ت تو راهروی ساختمون می‌پیچه.
نس همون‌جا می‌ایسته.سرشو می‌کوبه به دیوار.



🌧️ بیرون – تو

هوای بیرون سردتر از حد انتظاره.
چند قدم می‌ری…
بعد می‌ایستی.

نفست بند میاد.
گریت بی‌صدا، ولی عمیق.
اون مدل گریه‌ای که شونه‌هاتو می‌لرزونه.

نه پیام.
نه تماس.
فقط افکار توی ذهنت بود که داشت دیوونت میکرد :

چطور تونست؟...
بهش اعتماد کردم
نه با ترس، نه با شک.
با دلی که فکر می‌کرد امنه.

خیانتش فقط قلبمو نشکست،
باورمو هم برد.
الان بیشتر از اینکه از اون ناراحت باشم
از ساده‌دلیِ خودم می‌ترسم...

(عادیه خودم نزدیک بود عر بزنم؟؟)
پایان پارت ۱
~♡برای پارت ۲ لایکا باید برسه به بالای ۲۵ تا
و اینکه لایک ، کامنت ،بازنشر و فالو یادتون نرهههه♡~
~فعلا بدرودددد~