{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

مرورگر شما از پخش ویدیو پشتیبانی نمی‌کند.

خانه همان دریایی بود که ترکش کردم.

خانه همان دریایی بود که ترکش کردم.
من نهنگ عاشقی بودم که خیال می‌کرد ساحل پایان سرگردانی است؛ اما ساحل آغوشی شد که بوی زندان گرفت.
نه راه بازگشت به دریا داشتم، نه توان دل‌کندن از ساحلی که رؤیاهایم را در شن‌هایش دفن کرده بودم.
تلخ است فهمیدن اینکه گاهی برای رسیدن به خانه، از خانه دور شده‌ای.
من نهنگی بودم که در جستجوی ساحل، دریا را از دست داد و فهمید بعضی ساحل‌ها برای نجات نیستند، برای به‌پایان‌رساندنت‌اند.





اسم آهنگ
Do I Clench My Fists – ridgeclub





#موسیقی #موزیک #بیکلام #دریا
دیدگاه ها (۸)

می‌دانستم روزی ترک خواهم شد. از همان ابتدا می‌دانستم که او م...

خودکشی_نهنگ هادر ژوئن ۲۰۱۵، ۳۳۷ نهنگ مرده در یک آبرفت و خلیج...

نهنگ های آبی در دریایی از حسرت؛شیرجه می‌زنند وذهنِ بیمارِ او...

پارت هشتم (اخر)لحظه طولانی شد. زمان ایستاد.وقتی جدا شدید، نگ...

مردی در ساحل...[پارت آخر]چند ماه بعد...خانه دیگر شبیه روزهای...

شب 🌑شب قبل با تمام وجود تصمیم گرفت رگ دستش را بزند .دنبال دل...

بازی خطرناکپارت : ۳۸ شب، شهر سئول زیر نور هزاران چراغ می‌درخ...

## بلیط‌های نیمه‌شب---### همان شب – حیاط خونه، زیر نور مهتا...

شارون اولدز

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط