با یک زخم زبون قصه شروع شد…گل خشک و مسافر عالمی داشت

با یک زخم زبون قصه شروع شد…گل خشک و مسافر عالمی داشت
من از تو بی نشون بودم تا اینکه…پاییز اومد یه کینه تو دلم کاشت
حالا دیگه فقط وقت وداع بود…یادت هست بی وفا روز جدایی
نمیخواستم که فردا رو ببینم…چشمام همیشه دریا بود خدایی
شدم تنهاترین تنها ولی باز…دلم نخواست برات اشکی بریزم
میدونم برنمیگردی کنارم…خدا باشه نگهدارت عزیزم
…
یه کارتن خواب بینام و نشونم..شکستی بالمو دورت بگردم
هنوز تو شوکم اما هرچی بودم..با احساسات تو بازی نکردم
شدم آواره بعد از رفتن تو…نمیشنید هیچکسی از من صدایی
تو رفتی و دیگه منم نبودم…که مجبور شی بهم بگی کجایی
نه کنسل کردی این بار رفتنت رو…نه فکر کردی یه روز همخونه داشتی
خدا کاری نکرد و نقطه چین موند…جوابش که چرا تنهام گذاشتی
دیگه میرم بلاتکلیفی سخته…ندارم طاقت تلخی و سردی
تو بودی همه دارو ندارم..بی انصافی نکن تغییر کردی
دیگه با حلقه دستات و چشمام…دارم میرم ببخش لجبازی کردم
یه دلشکسته بودی بی پروبال…چقد عوض شدی دورت بگردم
++++++++++++
میون عطر تلخ این جدایی…میونه حس تلخ ناامیدی
امیدم اینه یک روز…خوبی هامو شاید چشماتو وا کردی و دیدی
حالا که نیستم پیشت عزیزم…تو هم با یاد من میباری یا نه
اهای عشق جدید هستی من…بگو اصلا تو دوسش داری یا نه
دیگه امشب گذشتو بعد امشب…شاید حرفای بعدیم اعترافه
توی قانون احساسم شدیدا…همین راهی که تو رفتی خلافه
قد یک عمر از روزای ما رفت…من امشب توی حس و حال دیگم
شاید اصلا برای تو مهم نیست…که یازده ساله واست شعر میگم
تو یازده سالگی خاطراتت…هنوز خیلی چیزا واسم سواله
مثل یازده دوتا خط موازی…رسیدنت به من قطعا محاله