اسم رمان: قربانی عشق
(Part 26)
{ویو هرا}
هارین: هرا خوبی؟ کی بهت زنگ زد؟
هرا: (گریه)
در اتاق باز شد و تهیونگ، جونکوک اومدن داخل اتاق
جونکوک: هرا انقدر به خودت سخت نگیر
هارین: نمیدونم کی بهش زنگ زد یهو زد زیر گریه
تهیونگ: کی بهت زنگ زد؟
هرا: بابام
جونکوک: بابات؟!
هرا: بورا...هق... پیش بابامه!
تهیونگ میخواست از اتاق خارج بشه که جلوشو گرفتم
تهیونگ: برو اون ور
هرا: یه ذره آروم باش
تهیونگ: ببین چقدر بی ارزشی که حتی بابات هم بهت رحم نکرد!
با این حرفش بدنم شُل شد.... ازم رد شد و رفت بیرون، دوباره این کلمه «بی ارزش» رو شنیدم اونم از کسی که عاشقش بودم
هارین: هرا حرف تهیونگ رو جدی نگیر عصبانی بوده یه چیزی گفته
هرا: جونکوک منو میبری عمارت بابام؟!
جونکوک: اگه تهیونگ بفهمه
هرا: مهم نیست.... منو میبری یا نه؟
جونکوک: باشه بریم.... هارین تو برو خونه
هارین: باشه
با جونکوک از بیمارستان خارج شدیم و رفتیم سمت ماشین.... سوار ماشین شدیم که جونکوک راه افتاد.... بعد از مدتی به یک عمارت بزرگ رسیدیم از ماشین پیاده شدیم و رفتیم داخل عمارت
هرا: آقای جئون(داد)
جونکوک: هرا آروم تر
آقای جئون: دیگه بهم نمیگی بابا؟
به طرف صدا چرخیدیم
هرا: اصلاً لیاقت بابا گفتن رو داری؟
آقای جئون: بلاخره همدیگه رو دیدیم ولی حیف که این دیدار زود تموم میشه!
وقتی حرفش تموم شد اسلحهای از جیب شلوارش در آورد و به سمتم نشونه گرفت
جونکوک: داری چه غلطی میکنی اون دخترته(داد)
آقای جئون: دختری که هیچ ارزشی نداره؟ دختری که هیچ کس نخواستش؟
تهیونگ: دختری که هیچ کس قدرشو ندونست؟!
هرا: تهیونگ؟
تهیونگ: جونکوک هرا رو ببر خونه
هرا: من تا بورا رو نبینم از اینجا نمیرم
آقای جئون: اصلاً بورایی وجود داره که ببینیش؟!
هرا: چی داری میگی عوضیییی؟(داد)
آقای جئون: دخترت خیلی وقته که رفته!
رفتم سمت بابام میخواست بهم شلیک کنه که تفنگی که توی جیبم بود رو در آوردم و بهش شلیک کردم!
هرا: بگو بورا کجاست؟
آقای جئون: (پوزخند)
هرا: جواب بده(داد)
آقای جئون: زیر خاک!
رفتم جلوتر یقهی لباسش رو گرفتم و توی صورتش داد زدم
هرا: انقدر حرف مفت نزن(داد)
آقای جئون: دخترت مرده!(بی حال)
یقهی لباسش رو ول کردم که افتاد زمین.... بغض داشت گلومو پاره میکرد، برگشتم طرف تهیونگ
هرا: چرا هیچ کاری نمیکنی هاااا؟(داد و بغض)
تهیونگ: هرا، بورا جاش امنه!
هرا: چی؟(تعجب)
تهیونگ: اصلاً نگذاشتی حرف بزنم، اونم فقط میخواسته اذیتت کنه
جونکوک: چرا یهو قاطی کردی(خنده)
هرا: جونکوک بابامو ببر دکتر، تهیونگ منو ببر پیش بورا
تهیونگ: بورا الان خوابه بعداً میبرمت پیشش چون اگه الان بری جیغ، جیغ میکنی اونم بیدار میشه
هرا: منو الان میبری پیشش انقدر اذیت نکن(داد)
تهیونگ: باشه بریم(خنده)
ادامه دارد………
{ویو هرا}
هارین: هرا خوبی؟ کی بهت زنگ زد؟
هرا: (گریه)
در اتاق باز شد و تهیونگ، جونکوک اومدن داخل اتاق
جونکوک: هرا انقدر به خودت سخت نگیر
هارین: نمیدونم کی بهش زنگ زد یهو زد زیر گریه
تهیونگ: کی بهت زنگ زد؟
هرا: بابام
جونکوک: بابات؟!
هرا: بورا...هق... پیش بابامه!
تهیونگ میخواست از اتاق خارج بشه که جلوشو گرفتم
تهیونگ: برو اون ور
هرا: یه ذره آروم باش
تهیونگ: ببین چقدر بی ارزشی که حتی بابات هم بهت رحم نکرد!
با این حرفش بدنم شُل شد.... ازم رد شد و رفت بیرون، دوباره این کلمه «بی ارزش» رو شنیدم اونم از کسی که عاشقش بودم
هارین: هرا حرف تهیونگ رو جدی نگیر عصبانی بوده یه چیزی گفته
هرا: جونکوک منو میبری عمارت بابام؟!
جونکوک: اگه تهیونگ بفهمه
هرا: مهم نیست.... منو میبری یا نه؟
جونکوک: باشه بریم.... هارین تو برو خونه
هارین: باشه
با جونکوک از بیمارستان خارج شدیم و رفتیم سمت ماشین.... سوار ماشین شدیم که جونکوک راه افتاد.... بعد از مدتی به یک عمارت بزرگ رسیدیم از ماشین پیاده شدیم و رفتیم داخل عمارت
هرا: آقای جئون(داد)
جونکوک: هرا آروم تر
آقای جئون: دیگه بهم نمیگی بابا؟
به طرف صدا چرخیدیم
هرا: اصلاً لیاقت بابا گفتن رو داری؟
آقای جئون: بلاخره همدیگه رو دیدیم ولی حیف که این دیدار زود تموم میشه!
وقتی حرفش تموم شد اسلحهای از جیب شلوارش در آورد و به سمتم نشونه گرفت
جونکوک: داری چه غلطی میکنی اون دخترته(داد)
آقای جئون: دختری که هیچ ارزشی نداره؟ دختری که هیچ کس نخواستش؟
تهیونگ: دختری که هیچ کس قدرشو ندونست؟!
هرا: تهیونگ؟
تهیونگ: جونکوک هرا رو ببر خونه
هرا: من تا بورا رو نبینم از اینجا نمیرم
آقای جئون: اصلاً بورایی وجود داره که ببینیش؟!
هرا: چی داری میگی عوضیییی؟(داد)
آقای جئون: دخترت خیلی وقته که رفته!
رفتم سمت بابام میخواست بهم شلیک کنه که تفنگی که توی جیبم بود رو در آوردم و بهش شلیک کردم!
هرا: بگو بورا کجاست؟
آقای جئون: (پوزخند)
هرا: جواب بده(داد)
آقای جئون: زیر خاک!
رفتم جلوتر یقهی لباسش رو گرفتم و توی صورتش داد زدم
هرا: انقدر حرف مفت نزن(داد)
آقای جئون: دخترت مرده!(بی حال)
یقهی لباسش رو ول کردم که افتاد زمین.... بغض داشت گلومو پاره میکرد، برگشتم طرف تهیونگ
هرا: چرا هیچ کاری نمیکنی هاااا؟(داد و بغض)
تهیونگ: هرا، بورا جاش امنه!
هرا: چی؟(تعجب)
تهیونگ: اصلاً نگذاشتی حرف بزنم، اونم فقط میخواسته اذیتت کنه
جونکوک: چرا یهو قاطی کردی(خنده)
هرا: جونکوک بابامو ببر دکتر، تهیونگ منو ببر پیش بورا
تهیونگ: بورا الان خوابه بعداً میبرمت پیشش چون اگه الان بری جیغ، جیغ میکنی اونم بیدار میشه
هرا: منو الان میبری پیشش انقدر اذیت نکن(داد)
تهیونگ: باشه بریم(خنده)
ادامه دارد………
- ۲۳.۶k
- ۲۰ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط