.

.
محبوب من!
"از خدا که پنهان نیست
از شما چه پنهان "
من دیگر در شعرهایم نفس می کشم و زندگی می کنم
دست در دست خیالی ات
با قلم عشق سِیر می کنم
در رویاهای خیس و آرزوهای دور
زیر و رو می کنم
گل واژه های مهر و محبت را
سطر به سطر ابیاتم
رنگ شور و مستی می گیرند،، ،
در چشمه سار چشمانت غرق می شوم
در دشت بازوانت جای می گیرم
میچشم از آن شهد شیرین لبانت
زیباترین ترنم بهاریِ باران را
در سرزمین شقایق های وحشی تنت می سرایم
و سرشار از تمنای خواستنت
می گویم که :

"دوستت دارم " ❤