.

.
آدم‌ها مانند پنجره‌هایی
با شیشه‌های رنگی‌اند.
وقتی آفتاب می‌تابد
برق می‌زنند و می‌درخشند،
اما وقتی تاریکی سایه می‌گسترد
زیبایی حقیقی آن‌ها
فقط در صورتی هویدا می‌شود
که نوری در درونشان باشد. .
#الیزابت_کوبلر_راس
دیدگاه ها (۵)

بعضی آدم ها وقتی از تاریکی های درونشان حرف می زنند انتظار دا...

سخت ترین قسمت زندگیجنگی است که در سکوت با خودتمیکنی و هیچکس ...

خانه ی بدون چراغ

فصل اول | مدرسه آویدقسمت سوم | کلاسهای قدیمی

عاشقانه های شبنم

لیلیوم؛ گلی شبیه دلتنگی‌های من… 🥀🤍لیلیوم همیشه برایم شبیه آد...

✦ اولین گناه ✦فصل پانزدهم: ردِ پایی که در تاریکی گم شدسیلی.د...

چند شاتی پارت۵

🥀 بعضی شبا دلت برای یه آدم تنگ می‌شه، حتی وقتی می‌دونی دیگه ...

داستان «نگینِ پنهان در میانِ شیشه‌ها» به نویسندگی رزیتا دغلا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط