پارت چهارم: کسی که نباید برمیگشت...
پارت چهارم: کسی که نباید برمیگشت...
سهسالگی الیکا | ساعت ۴ عصر
از تماس تلفنی دیشب چند ساعت گذشته بود.
پدر از صبح کمحرف شده بود و مادر مدام به تلفنش نگاه میکرد.
الیکا روی فرش نشسته بود و با عروسکهایش بازی میکرد.
ناگهان زنگ خانه به صدا درآمد.
مادر از آشپزخانه بیرون آمد.
ـ کیه؟
صدایی از پشت در جواب داد:
ـ منم. باید باهات حرف بزنم.
مادر خشکش زد.
این صدا رو میشناخت.
پدر که روی مبل نشسته بود، سریع بلند شد.
ـ بهش گفتی نیاد؟
مادر با نگرانی گفت:
ـ من فکر میکردم دیگه نمیاد...
پدر به سمت در رفت.
ـ تو همینجا بمون.
اما قبل از اینکه در رو باز کنه، الیکا از پشت سرش گفت:
ـ بابا، دوستته؟
پدر برگشت.
ـ برو پیش مامان.
چند لحظه بعد
در باز شد.
زنی با پالتوی مشکی و کیف دستی وارد شد.
نگاهش اول به پدر افتاد، بعد به مادر.
ـ سلام.
مادر جواب نداد.
زن چند قدم جلوتر اومد و چشمش به الیکا افتاد.
لبخند زد.
ـ وای... چقدر بزرگ شده!
الیکا پشت مادر پنهان شد.
زن خم شد و گفت:
ـ سلام کوچولو. منو یادت میاد؟
الیکا سرش رو تکون داد.
ـ نه.
زن لبخندش رو حفظ کرد.
ـ طبیعیه. تو خیلی کوچیک بودی.
پدر با صدای جدی گفت:
ـ برای چی اومدی؟
زن کیفش رو روی میز گذاشت.
ـ برای اینکه دیگه نمیخوام سکوت کنم.
مادر بالاخره حرف زد:
زن نگاهش کرد.
ـ پس کی؟ وقتی دوباره چند سال بگذره؟
ساعت ۵ عصر
الیکا توی اتاقش بود، اما صدای حرفهای بزرگترها رو میشنید.
زن گفت:
ـ من فقط میخوام بدونم چرا اسم من رو از زندگی این بچه حذف کردین.
پدر جواب داد:
ـ چون اون موقع تصمیم گرفتیم همین بهتره.
ـ برای کی بهتر بود؟ برای شما یا الیکا؟
سکوت سنگینی خونه رو گرفت.
مادر با صدای لرزون گفت:
ـ لطفاً گذشته رو دوباره زنده نکن.
زن کیفش رو برداشت.
ـ من گذشته رو زنده نکردم. شما فقط فکر کردین میتونین برای همیشه پنهانش کنین.
بعد به سمت در رفت.
اما قبل از خروج، یک پاکت روی میز گذاشت.
ـ اینو وقتی آماده شد بهش بدین.
در بسته شد.
شب همان روز
الیکا از اتاقش بیرون اومد تا آب بخوره.
دید پدر و مادرش کنار میز نشستن.
پاکت روی میز بود.
روی اون با خطی زیبا نوشته شده بود:
«برای الیکا؛ از طرف کسی که هیچوقت فراموشت نکرد.»
الیکا نزدیک شد.
ـ مامان؟ این مال منه؟
مادر سریع پاکت رو برداشت.
ـ نه عزیزم.
ـ ولی اسم من روشه!
پدر از جاش بلند شد.
ـ الیکا، برو بخواب.
الیکا با ناراحتی گفت:
ـ چرا هیچکس هیچی بهم نمیگه؟
و به اتاقش برگشت.
ادامه در کامنتا
سهسالگی الیکا | ساعت ۴ عصر
از تماس تلفنی دیشب چند ساعت گذشته بود.
پدر از صبح کمحرف شده بود و مادر مدام به تلفنش نگاه میکرد.
الیکا روی فرش نشسته بود و با عروسکهایش بازی میکرد.
ناگهان زنگ خانه به صدا درآمد.
مادر از آشپزخانه بیرون آمد.
ـ کیه؟
صدایی از پشت در جواب داد:
ـ منم. باید باهات حرف بزنم.
مادر خشکش زد.
این صدا رو میشناخت.
پدر که روی مبل نشسته بود، سریع بلند شد.
ـ بهش گفتی نیاد؟
مادر با نگرانی گفت:
ـ من فکر میکردم دیگه نمیاد...
پدر به سمت در رفت.
ـ تو همینجا بمون.
اما قبل از اینکه در رو باز کنه، الیکا از پشت سرش گفت:
ـ بابا، دوستته؟
پدر برگشت.
ـ برو پیش مامان.
چند لحظه بعد
در باز شد.
زنی با پالتوی مشکی و کیف دستی وارد شد.
نگاهش اول به پدر افتاد، بعد به مادر.
ـ سلام.
مادر جواب نداد.
زن چند قدم جلوتر اومد و چشمش به الیکا افتاد.
لبخند زد.
ـ وای... چقدر بزرگ شده!
الیکا پشت مادر پنهان شد.
زن خم شد و گفت:
ـ سلام کوچولو. منو یادت میاد؟
الیکا سرش رو تکون داد.
ـ نه.
زن لبخندش رو حفظ کرد.
ـ طبیعیه. تو خیلی کوچیک بودی.
پدر با صدای جدی گفت:
ـ برای چی اومدی؟
زن کیفش رو روی میز گذاشت.
ـ برای اینکه دیگه نمیخوام سکوت کنم.
مادر بالاخره حرف زد:
زن نگاهش کرد.
ـ پس کی؟ وقتی دوباره چند سال بگذره؟
ساعت ۵ عصر
الیکا توی اتاقش بود، اما صدای حرفهای بزرگترها رو میشنید.
زن گفت:
ـ من فقط میخوام بدونم چرا اسم من رو از زندگی این بچه حذف کردین.
پدر جواب داد:
ـ چون اون موقع تصمیم گرفتیم همین بهتره.
ـ برای کی بهتر بود؟ برای شما یا الیکا؟
سکوت سنگینی خونه رو گرفت.
مادر با صدای لرزون گفت:
ـ لطفاً گذشته رو دوباره زنده نکن.
زن کیفش رو برداشت.
ـ من گذشته رو زنده نکردم. شما فقط فکر کردین میتونین برای همیشه پنهانش کنین.
بعد به سمت در رفت.
اما قبل از خروج، یک پاکت روی میز گذاشت.
ـ اینو وقتی آماده شد بهش بدین.
در بسته شد.
شب همان روز
الیکا از اتاقش بیرون اومد تا آب بخوره.
دید پدر و مادرش کنار میز نشستن.
پاکت روی میز بود.
روی اون با خطی زیبا نوشته شده بود:
«برای الیکا؛ از طرف کسی که هیچوقت فراموشت نکرد.»
الیکا نزدیک شد.
ـ مامان؟ این مال منه؟
مادر سریع پاکت رو برداشت.
ـ نه عزیزم.
ـ ولی اسم من روشه!
پدر از جاش بلند شد.
ـ الیکا، برو بخواب.
الیکا با ناراحتی گفت:
ـ چرا هیچکس هیچی بهم نمیگه؟
و به اتاقش برگشت.
ادامه در کامنتا
- ۶۱
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط