‌

‌
عمرهای به سر آمده،
روزهای گذشته،
خون‌های ریخته،
عشق‌های گم شده،
آبروهای رفته،
بغض‌های شکسته،
اشک‌های چکیده،
و آب‌های از جوی رفته را
تو
باز می‌گردانی
ای باز گرداننده‌ی از دست رفته‌ها!
‌تو خودت می دونی...من امید دارم هنوز....