دلقک دوست داشتنی پارت اول

داستان از زبان؟؟؟:

رو صندلیم نشسته بودم و یه دستم رو زیر چونم گذاشته بودم.کار خیلی خسته کننده ایه. اینکه هر روز بشینی یه جا و گاهی هم کلی پرونده و برگه ی مسخره و احمقانه رو برسی کنی

-"سلام عالیجناب!"

اهه بازم اون دلقک رو مخ

من:

"چیه؟باز چی می خوای؟"

-"من هیچی جز خوشحالی شما نمی خوام جناب"

پوففففففف

یه بار نشد این جمله رو نشنوم؟آخه به این چی میرسه؟کاری هم نکنه بازم که حقوق میگیره

من:

"نیازی نیست تو خنده ی منو ببینی.حالا هم از جلوی چشمام گمشو"
(مرضضضضض😑الان بزنم صدا قابلمه بدی؟)

-"اونوقت چرا؟"

-"به تو هیچ ربطی نداره!"

-"خب چرا نداره؟"

دِهه این چقدر حاضر جوابهههه

من:

"خفه خون بگیر وگرنه میندازمت سیاهچاله!"

-"چشم بابا بزرگ!"

چیییییی؟این الان چه زری زد؟الان حالیش میکنم!

از روی صندلیم بلند شدم.اون هیچ واکنشی نشون نداد فقط شروع کرد به ادا ولی جوابم رو نداد.فقط تعظیمی کرد و یه دستش رو گذاشت رو سینش و یک چشمش رو بست و لبخند زد.

من:"سربازا!زود این حرام لغمه رو به مدت پنج هفته با شکنجه ی زیاد بفرستید سیاه چاله!"

اون دلقک بی مصرف رو کشون کشون بردن ولی اون فقط می‌خندید.

مرتیکه ی روانی!

(مرگگگگگگگ

این چیه به بچه ی خوشگل من میگی ها؟

بتی:بچه ی تو؟تو که گربه ای

مگی:ایناش به تو نیومده

بتی:چرا خیلی هم اومده

مگی:دلت کتک می خواد؟

بتی:فعلا که شما کتک خور داستانی

مگی:هی!من که اصلا تو این داستان وجود ندارم!

بتی:داستان واقعی رو میگم😑

مگی:اههههه اذیت نکن دیگههههههه

خب حالا بسه برین اونور داستان)

-"هنوزم بیخیال نشدی؟این صدمین مجازات توعه!یکم رعایت کن"

-"خب....چرا اون به من احترام نمی ذاره؟پس منم هیچ دلیلی برای احترام گذاشتن بهش نمیبینم.تازشم ،احترام گذاشتن یا احترام نزاشتن من برای اون ذغال اخته چه فرقی داره؟"

-"میفهمی داری چی میگی؟اون فرمانروای کل موبیوسه!"

-"خب منم فرمانروای آینده ی موبیوسم!"

-"آره آره....تو همیشه این حرفو میزنی....ولی تو ی دلقکی سونیک!"

-"و یه پادشاه"

-"هعی....چیکار میشه کردت؟"

-"خب؟حالا تنبیه چی میشه؟"

-"تنبیه؟"

-"آره دیگه!مگه رئیس جونت دستور نداده؟پس بزن!"

-"اما....من نمی خوام دوباره اذیت بشی"

-"مهم نیست.تو فقط کارت رو انجام بده"

سرباز،که موهایی قهوه ای و چشمانی آبی داشت،آهی از سر کلافگی و اندوه کشید. دستان دلقک آبی را بست،محکم،اما جوری که دردش نگیرد.شلاق را برداشت.آب دهانش را به سختی قورت داد و برای ضربه ای تقریبا محکم آماده کرد.خواست بزند که نجوایی خشمگین جلودار او شد.

-دست نگه دار!

سرباز،دست نگه داشت و با ترس و نگرانی به فرمانروا نگاه کرد.اما سونیک کاملا برعکس،با چهره ای خندان و بی خیال به شدو نگاه می‌کرد

_______________________________
حالم از داستان خودم بهم میخوره دیگه چه برسه به شما🗿💔