تمامِ رویاهایِ من به نامِ تو

تمامِ رویاهایِ من به نامِ تو
می دانی یعنی چه ؟
یعنی تمامِ زندگی ام
یعنی
بگذار چشمانت تا به همیشه مهربان بمانند
بگذار آغوشت تا به همیشه محکم باشد؛ امنیت باشد
تمامِ خنده هایِ من برایِ تو
می دانی یعنی چه ؟
یعنی تمامِ دلخوشی هایم
و تو تنها بخند
بگذار گوش هایِ من پر شود از صدایِ خنده هایِ تو
بگذار هرکه مرا دید
از حالا تا به همیشه
در چشمانِ من تو را ببیند
من از این پرسشِ تکراری هیچگاه خسته نمی شوم
همین پرسشِ این روزها :
چشمانت رنگِ دیگری دارد؛ عاشق شده ای ؟
و من به لبخندی اکتفا کنم و در دل بگویم
عاشق ؟ مجنون شده ام ! مجنون . .
تمامِ این روزها به فدایِ آن روز
که من جایی کنارِ خاطره هایم خواهم نوشت :
آغوشش؛ عشق بود!