سپاس همراهان همیشگیم و دوستان عزیزم

سپاس همراهان همیشگیم و دوستان عزیزم
بہ گمانم بزرگترین دارایے زندگے آدمیزاد
همین انسان هاے اطرافش هستند؛
همین دوست هایے کہ برایت پیغام مےگذارند
کہ اعلام مےکنند حواسشان بہ تو هست...
همین دوست ها کہ
با دو سہ خط پیغام نشان مےدهند چقدر دلشان پے تو، دل تو و درد توست
کہ چقدر خوب تو را مےخوانند...
همین دوست ها کہ پیگیرند کہ نباشے دلگیرند،
همین دوست ها کہ
دلتنگت مےشوند و بےمقدمہ برایت مےنویسند...
وقت هایے دو سہ خط شعر مےفرستند کہ بدانے
خودت...
وجودت...
خوب بودن حال و احوالت براے کسے
مہم است

آدمیزاد چہ مےشود گاهے،
با همین دو سہ خط نوشتہ،
دو سہ خط پیغام از دوستے،
حس شیرینےست کہ بدانے بودنت براے کسے اهمیت دارد،
نبودنت کسے را غمگین مےکند...
وقت هایے هست کہ مےفہمے حتے اگر دلت پُر درد است، باید بخندے و شاد باشے
تا دوستت را غمگین نکنے...

خواستم بگویم کہ چقدر این انسانہا، برایم پُر ارزشند...
کہ چقدر خوب است دارمشان...
بہ خاطر همہ چیز ممنون دوستان خوبم...