انتهای شب،‎ ‎نگرانی‎ ‎هایت را‎ ‎به‎ ‎خدا بسپار‎ ‎و آسوده

انتهای شب،‎ ‎نگرانی‎ ‎هایت را‎ ‎به‎ ‎خدا بسپار‎ ‎و آسوده بخواب. خدا بیدار است…

خدایا! ما اگر بد کنیم، تو را بنده های خوب بسیار است، تو اگر مدارا نکنی ما را خدای دیگر کجاست ؟!

پشت هر کوه بلند، سبزه زاری است پرازیاد خدا و در آن باغ کسی می خواند: که خدا هست، خدا هست، دگر غصه چرا؟!

آرزویت را برآورد می‌کند آن خدایی، که آسمان را برای خنداندن گلی می‌گریاند…

شانس نام مستعار خداست آنجا که نمی خواهد امضایش پای داده هایش باشد…

کوله بارم بر دوش / سفری باید رفت / سفری بی همراه / گم شدن تا ته تنهایی محض / یار تنهایی من با من گفت: / هر کجا لرزیدی / از سفرترسیدی، / تو بگو، از ته دل / من خدا را دارم…

سخن گفتن با خداوند مانند صحبت کردن با یک دوست پشت تلفن است: ممکن است او را در طرف دیگر نبینیم، اما می دانیم که دارد گوش می دهد …

خداوندا، خداوندا !!! / قرارم باش و یارم باش … / جهان تاریکی محض است !!! / می‌ترسم / کنارم باش …

پروردگارا ببخش مرا که انقدر حسرت نداشته هایم را خوردم ، شاکر داشته هایم نبودم…

خدایا… من چیزی نمیبینم، آینده پنهان است. ولی آسوده ام. چون تو را می بینم و تو همه چیز را . . .