حیا در کجاست؟
حیا در کجاست؟
«گویند: حضرت آدم (ع) نشسته بود، شش نفر آمدند، سه نفر طرف راستش و سه نفر دیگر طرف چپ وی نشستند. از بین آنها سه نفر سفید و سه نفر سیاه بودند. آدم به یکی از سفیدها که سمت راست او نشسته بود. گفت تو کیستی؟
گفت: عقلم.
آدم (ع) فرمود: جای تو کجاست؟
گفت: مغز.
از دومی پرسید: تو کیستی؟
گفت: مهر هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در دل.
از سومی پرسید: تو کیستی؟
گفت: حیا هستم.
آدم (ع) سوال کرد: جای تو کجاست؟
گفت: در چشم.
سپس آدم (ع) به جانب چپ نگاه کرد و از یکی از سیاهان سؤال کرد: تو کیستی؟
گفت: من تکبّر هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در مغز.
آدم (ع) پرسید: با عقل در یک جا هستید؟
گفت: من که آمدم، عقل می رود.
از دومی سؤال کرد: تو که هستی؟
گفت: حسد هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در دل.
پرسید: با مهر در یک جا هستید؟
گفت: من که آمدم، مهر می رود.
از سوّمی سؤال کرد: تو که هستی؟
گفت: طمع هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در چشم.
پرسید: با حیاء در یک جا هستید؟
گفت: من که داخل شوم، حیا خارج می شود.» 1
بنابراین اسلام به حیا به دیده ی احترام می نگرد و به آن توصیه مؤکّد دارد؛ چرا که این صفت یکی از صفات برجسته و امتیازات آدمی است، به خصوص حیا برای زنان مسلمان.
حیا به زنان مسلمان زیبایی، حرمت، عزّت و آبرو می بخشد، همان طور که اگر حیا نباشد، باعث ذلّت و خواری و سبکی وی می شود.
در کلامی از امیرالمؤمنین علی (ع) آمده که فرموده اند:
1 . مواعظ العددیه، ص 310. (ستّه اشیاء حسن و لکنّها من ستّه احسن،...
والحیاء حسن و هو من النّساء احسن) 1
«شش چیز و صفت نیکوست، ولیکن از شش گروه بهتر و نیکوتر است. از جمله آنهاست؛ حیا نیکو و خوب است برای همگان، ولیکن از زنان نیکوتر است.»
و امام جعفر صادق (ع) می فرمایند:
(خیر النّساء البلهاء الخجول) 2
«بهترین زنان، عاقلان باحیا و خجالت پیشه اند.»
1 . همان، ص 298.
2 . پرورش روح، ج 2، ص 295.
#heaven
«گویند: حضرت آدم (ع) نشسته بود، شش نفر آمدند، سه نفر طرف راستش و سه نفر دیگر طرف چپ وی نشستند. از بین آنها سه نفر سفید و سه نفر سیاه بودند. آدم به یکی از سفیدها که سمت راست او نشسته بود. گفت تو کیستی؟
گفت: عقلم.
آدم (ع) فرمود: جای تو کجاست؟
گفت: مغز.
از دومی پرسید: تو کیستی؟
گفت: مهر هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در دل.
از سومی پرسید: تو کیستی؟
گفت: حیا هستم.
آدم (ع) سوال کرد: جای تو کجاست؟
گفت: در چشم.
سپس آدم (ع) به جانب چپ نگاه کرد و از یکی از سیاهان سؤال کرد: تو کیستی؟
گفت: من تکبّر هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در مغز.
آدم (ع) پرسید: با عقل در یک جا هستید؟
گفت: من که آمدم، عقل می رود.
از دومی سؤال کرد: تو که هستی؟
گفت: حسد هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در دل.
پرسید: با مهر در یک جا هستید؟
گفت: من که آمدم، مهر می رود.
از سوّمی سؤال کرد: تو که هستی؟
گفت: طمع هستم.
آدم (ع) پرسید: جای تو کجاست؟
گفت: در چشم.
پرسید: با حیاء در یک جا هستید؟
گفت: من که داخل شوم، حیا خارج می شود.» 1
بنابراین اسلام به حیا به دیده ی احترام می نگرد و به آن توصیه مؤکّد دارد؛ چرا که این صفت یکی از صفات برجسته و امتیازات آدمی است، به خصوص حیا برای زنان مسلمان.
حیا به زنان مسلمان زیبایی، حرمت، عزّت و آبرو می بخشد، همان طور که اگر حیا نباشد، باعث ذلّت و خواری و سبکی وی می شود.
در کلامی از امیرالمؤمنین علی (ع) آمده که فرموده اند:
1 . مواعظ العددیه، ص 310. (ستّه اشیاء حسن و لکنّها من ستّه احسن،...
والحیاء حسن و هو من النّساء احسن) 1
«شش چیز و صفت نیکوست، ولیکن از شش گروه بهتر و نیکوتر است. از جمله آنهاست؛ حیا نیکو و خوب است برای همگان، ولیکن از زنان نیکوتر است.»
و امام جعفر صادق (ع) می فرمایند:
(خیر النّساء البلهاء الخجول) 2
«بهترین زنان، عاقلان باحیا و خجالت پیشه اند.»
1 . همان، ص 298.
2 . پرورش روح، ج 2، ص 295.
#heaven
- ۸۸۰
- ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط