گاهی شرار شرم و گاهی شور شیدایی است

گاهی شرار شرم و گاهی شور شیدایی است
که برخیزد تماشایی است « سر » این آتش از هر
دریا اگر سر می زند بر سنگ حق دارد
تنها دوای درد عاشق ناشکیبایی است
زیبای من! روزی که رفتی با خودم گفتم
چیزی که دیگر برنخواهدگشت زیبایی است
راز مرا از چشمهایم می توان فهمید
این گریه های ناگهان از ترس رسوایی است
این خیره ماندن ها به ساعت های دیواری
تمرین برای روزهایی که نمی آیی است
چرا تنهاست: « او » شاید فقط عاشق بداند
کامل ترین معنا برای عشق تنهایی است.




روشنفکرا
هنرمندا
با سوادا
دل خانواده شهدا رو خون نکنید