همه ی آدم ها یکسانند!

همه ی آدم ها یکسانند!
تا جایی همراهی ات می کنند که حالشان را خوب کنی.

فقط کافی است یک روز دلت بگیرد،
خسته باشی،
حال خودت را نداشته باشی؛
آن وقت خواهی دید هیچ کس وقتی برایت ندارد.

فقط کافی است یک روز سیگارت تمام شود،
هدفونت را فراموش کنی؛
آن وقت خواهی دید حتی پیاده روهای این شهر لعنتی حالت را ندارند.

فقط کافی است یک روز پاییزی هوای یک قهوه ی دو نفره به سرت بزند؛
آن وقت خواهی دید تمامی میزهای کافه ها تک نفره چیده شده اند.

فقط کافی است دلت چت کردن با یک دوست بخواهد توی فضای مجازی؛
آن وقت خواهی دید هیچ تیکی کنار سلامت نخواهد خورد.

فقط کافی است خاطراتت را که مرور می کنی هوایی یک صدا شوی؛
آن وقت خواهی دید دستگاه مشترک مورد نظر چند لحظه ای است خاموش شده است.

بعضی روزها فقط کافی است بخواهی
آن وقت خواهی دید چقدر تنها شخص اول مفرد هستی...

درست مثل امروز!