رویایی شیرین part²
#لینو
#مینهو
#استری_کیدز
اما وقتی سرش نه به دستور مغزش، بلکه تنها با ناامیدی خاموش قلبی که مدتها در حال فروپاشی بود، جلوتر آمد، به خود اجازه داد بار دیگر از آن مرز شکننده عبور کند، این بار جلوتر، و با مقاومت بسیار کمتر. اگر نمیتوانست خودش را راضی کند حقیقتی را که مانند خاری در گلویش گیر کرده بود، بگوید، اگر نمیتوانست تو را از آن خود بداند، آنگاه فقط این را میدزدید: لحظهای، نفسی، طعم چیزی که هرگز نمیتوانست واقعاً آن را برای خودش نگه دارد.
میخواست آن را حس کند، نه فقط بر لبانش، بلکه در مغز و استخوانش. میخواست آن را در جایی محفوظ کند که از خاطرش محو نشود، جایی که غم نتواند آن را از بین ببرد، مانند ردی خاموش و دردناک از چیزی که از ابتدا هرگز قرار نبود متعلق به او باشد.
بالاخره، لبهایش لبهای تو را پیدا کردند، ناخوانده، ناگفته، آغشته به نوعی احترام شکننده. بوسهای نبود که از مالکیت یا شعلهی هوس ناشی شده باشد، بلکه چیزی آرامتر، غمانگیزتر، مانند آرزویی لرزان که در فضای بین نفسها زمزمه میشد. زبانش، مردد، طوری حرکت میکرد که انگار از بیدار کردنت وحشت دارد، گویی کوچکترین حرکتی میتواند لحظه را مانند غباری در هوا پراکنده کند.
کاش میتوانست ساعت دنیا را بشکند و زمان را در آن سکوت متوقف کند، کف دستش را روی گونهات فشار دهد، گرمای آن را حس کند، و با وجود همه احتمالات، بشنود که تو هم آن را میخواهی. اما واقعیت، بیرحم و سریع، به او فشار میآورد. بنابراین عقبنشینی کرد، نه با پیروزی، بلکه با لرز، همراه با چشمانی که با درخشش اشکهای جاری برق میزدند، و سینهای که با غمی سنگین که کلمات قادر به بیان آن نبودند، آکنده بود.
بدین ترتیب او آن را، طعم تو و سکوتی که به دنبالش آمد، مانند رازی که با دقت در لایههای قلبش حفظ شده بود، حمل کرد، هرگز به زبان نیامد، اما هرگز فراموش نکرد.
و شاید حتی در خواب، آن لطافت ناآشنا را که لبهایت را نوازش میکرد، حس کردی، بسیار ظریف. و اگرچه قلبت ممکن است در شناخت صاحب آن، بدون نیاز به دیدنش، به تپش افتاده باشد، بدنت بیحرکت ماند، در گهوارهای از امید آرام که این فقط یک رویا باشد. زیرا اگر چنین بود، رویایی بود که هرگز نمیخواستید از آن بیدار شوید، رویایی که ذهنتان هرگز در میان کابوسها بایگانی نمیکرد، فقط در میان آن توهمات تلخ و شیرین که بسیار شکنندهتر از آن هستند که در روشنایی روز از آنها صحبت شود.
#مینهو
#استری_کیدز
اما وقتی سرش نه به دستور مغزش، بلکه تنها با ناامیدی خاموش قلبی که مدتها در حال فروپاشی بود، جلوتر آمد، به خود اجازه داد بار دیگر از آن مرز شکننده عبور کند، این بار جلوتر، و با مقاومت بسیار کمتر. اگر نمیتوانست خودش را راضی کند حقیقتی را که مانند خاری در گلویش گیر کرده بود، بگوید، اگر نمیتوانست تو را از آن خود بداند، آنگاه فقط این را میدزدید: لحظهای، نفسی، طعم چیزی که هرگز نمیتوانست واقعاً آن را برای خودش نگه دارد.
میخواست آن را حس کند، نه فقط بر لبانش، بلکه در مغز و استخوانش. میخواست آن را در جایی محفوظ کند که از خاطرش محو نشود، جایی که غم نتواند آن را از بین ببرد، مانند ردی خاموش و دردناک از چیزی که از ابتدا هرگز قرار نبود متعلق به او باشد.
بالاخره، لبهایش لبهای تو را پیدا کردند، ناخوانده، ناگفته، آغشته به نوعی احترام شکننده. بوسهای نبود که از مالکیت یا شعلهی هوس ناشی شده باشد، بلکه چیزی آرامتر، غمانگیزتر، مانند آرزویی لرزان که در فضای بین نفسها زمزمه میشد. زبانش، مردد، طوری حرکت میکرد که انگار از بیدار کردنت وحشت دارد، گویی کوچکترین حرکتی میتواند لحظه را مانند غباری در هوا پراکنده کند.
کاش میتوانست ساعت دنیا را بشکند و زمان را در آن سکوت متوقف کند، کف دستش را روی گونهات فشار دهد، گرمای آن را حس کند، و با وجود همه احتمالات، بشنود که تو هم آن را میخواهی. اما واقعیت، بیرحم و سریع، به او فشار میآورد. بنابراین عقبنشینی کرد، نه با پیروزی، بلکه با لرز، همراه با چشمانی که با درخشش اشکهای جاری برق میزدند، و سینهای که با غمی سنگین که کلمات قادر به بیان آن نبودند، آکنده بود.
بدین ترتیب او آن را، طعم تو و سکوتی که به دنبالش آمد، مانند رازی که با دقت در لایههای قلبش حفظ شده بود، حمل کرد، هرگز به زبان نیامد، اما هرگز فراموش نکرد.
و شاید حتی در خواب، آن لطافت ناآشنا را که لبهایت را نوازش میکرد، حس کردی، بسیار ظریف. و اگرچه قلبت ممکن است در شناخت صاحب آن، بدون نیاز به دیدنش، به تپش افتاده باشد، بدنت بیحرکت ماند، در گهوارهای از امید آرام که این فقط یک رویا باشد. زیرا اگر چنین بود، رویایی بود که هرگز نمیخواستید از آن بیدار شوید، رویایی که ذهنتان هرگز در میان کابوسها بایگانی نمیکرد، فقط در میان آن توهمات تلخ و شیرین که بسیار شکنندهتر از آن هستند که در روشنایی روز از آنها صحبت شود.
- ۱۹.۳k
- ۲۸ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۲۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط