داغ داریم نه داغی که بر آن اخم کنیم

داغ داریم نه داغی که بر آن اخم کنیم
مرگمان باد اگر شکوه ای از زخم کنیم
مرد آن است که از نسل سیاوش باشد
عاشقی شیوه رندان بلا کش باشد
خوب داند که به این سینه ، چه ها میگذرد
هر که از کوچه معشوقه ما میگذرد
با دلی پرشده از زخم ، نمک می خوردیم
دوش وقت سحر از غصه ، ترک می خوردیم
گاه گاهی به لب عشق صدامان بکنید
داغ دیدیم , امید است دعامان بکنید