پارت ۱۲
یونا : ببخشید میشه بلند شید من عادت ندارم جای دیگ بشینم !
پسر بی توجه مشغول کتاب بود ، کتاب و محکم تو دستم فشردم گفتم : خب نمیشه حالا که زودتر رسیدین یکم زودتر هم بلند شین ؟!
پسر بالاخره سرش رو از روی کتاب بلند کرد. نگاه کوتاهی بهم انداخت و دوباره چشمهاش رو به کتاب دوخت.
پسر غریبه : فکر نمی کنم عادت شما دلیل قانع کننده ای برا بلند شدن من باشه!
با تعجب نگاه پسر زوبروم کردم الان جدی بود ؟ بلند نشد ؟ با عصبانیت گفتم : منظورتون چیه ؟
پسر با نیش خند صدا داری بی پاسخ ماند
حرص عصبانیت تمام وجودمو گرفت انگار قرار نبود امروز هیچ کس بامن کنار بیاد
یونا : عذر میخوام شما همیشه انقدر خوش برخوردین یا امروز روز خاصتیه ؟
اینبار گوشه لب پسر کمی کش اومد اما خیلی زود به حالت عادی برگشت
گفت : بستگی داره طرف مقابلم کی باشه !
با حرص نفس کشیدم و گفتم : خب اونجا هم صندلی هست
پسر : دیدمش
یونا : خب پس چرا نمیری بشینی اونجا
پسر : چون اینجا راحت تره
چند لحظه نگاهش کردم باورم نمیشد کسی انقدر خونسرد و رو اعصاب باشه !
نفس عمیق کشیدم گفتم : خیلی خب پس باید منتظر بمونم تا جنابعالی از جای راحتتون سیر بشین !
پسر بدون اینکه نگاهشو از کتاب برداره گفت : فکر خوبیه
با حرص کتاب توی دستم چنگ زدم لبامو به هم فشردم صندلی کناری با سر صدا عقب کشیدم نشستم
چند صفحه از کتابم رو ورق زدم، اما اصلاً نمیتونستم روی نوشتهها تمرکز کنم. صدای ورق خوردن کتابش اعصابم رو بیشتر خرد میکرد.
سرمو بالا اوردم با حرص گفتم : میتونی اروم تر ورق بزنی ؟!
پسر بی توجه صفحه ورق زد
نفس عمیق کشبدم گفتم تازه اومدی این مدرسه ؟
پسر : چرا میپرسی
یونا : چون تاحالا ندیدمت
پسر :خب شاید دقت نکردی
دیگ این نوبر بود با حرص از جام بلند شدم گفتم :مننون از راهنماییتون
چند قدم دور شده بودم که پسر صدا زد : هعی
اروم با تعجب برگشتم بله
پسر بی توجه مشغول کتاب بود ، کتاب و محکم تو دستم فشردم گفتم : خب نمیشه حالا که زودتر رسیدین یکم زودتر هم بلند شین ؟!
پسر بالاخره سرش رو از روی کتاب بلند کرد. نگاه کوتاهی بهم انداخت و دوباره چشمهاش رو به کتاب دوخت.
پسر غریبه : فکر نمی کنم عادت شما دلیل قانع کننده ای برا بلند شدن من باشه!
با تعجب نگاه پسر زوبروم کردم الان جدی بود ؟ بلند نشد ؟ با عصبانیت گفتم : منظورتون چیه ؟
پسر با نیش خند صدا داری بی پاسخ ماند
حرص عصبانیت تمام وجودمو گرفت انگار قرار نبود امروز هیچ کس بامن کنار بیاد
یونا : عذر میخوام شما همیشه انقدر خوش برخوردین یا امروز روز خاصتیه ؟
اینبار گوشه لب پسر کمی کش اومد اما خیلی زود به حالت عادی برگشت
گفت : بستگی داره طرف مقابلم کی باشه !
با حرص نفس کشیدم و گفتم : خب اونجا هم صندلی هست
پسر : دیدمش
یونا : خب پس چرا نمیری بشینی اونجا
پسر : چون اینجا راحت تره
چند لحظه نگاهش کردم باورم نمیشد کسی انقدر خونسرد و رو اعصاب باشه !
نفس عمیق کشیدم گفتم : خیلی خب پس باید منتظر بمونم تا جنابعالی از جای راحتتون سیر بشین !
پسر بدون اینکه نگاهشو از کتاب برداره گفت : فکر خوبیه
با حرص کتاب توی دستم چنگ زدم لبامو به هم فشردم صندلی کناری با سر صدا عقب کشیدم نشستم
چند صفحه از کتابم رو ورق زدم، اما اصلاً نمیتونستم روی نوشتهها تمرکز کنم. صدای ورق خوردن کتابش اعصابم رو بیشتر خرد میکرد.
سرمو بالا اوردم با حرص گفتم : میتونی اروم تر ورق بزنی ؟!
پسر بی توجه صفحه ورق زد
نفس عمیق کشبدم گفتم تازه اومدی این مدرسه ؟
پسر : چرا میپرسی
یونا : چون تاحالا ندیدمت
پسر :خب شاید دقت نکردی
دیگ این نوبر بود با حرص از جام بلند شدم گفتم :مننون از راهنماییتون
چند قدم دور شده بودم که پسر صدا زد : هعی
اروم با تعجب برگشتم بله
- ۶۶
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط