p1
ساعت ۸ صبح
یونا: هوووووف... چه خواب خوبی بود
دست کوچولوش رو به طرف میز کنار تخت برد و عروسکش رو برداشت.
عروسکش رو بوسید و از تخت پایین اومد. دمپایی‌های کوچولوش رو پوشید و در اتاق رو باز کرد.
اول به اتاق چان رفت.
در رو کمی هل داد.
_ چان اوپا؟
اتاق خالی بود.
بعد رفت سراغ اتاق هیونجین.
_ هیونجین اوپا؟
بازم کسی نبود.
یکی‌یکی در اتاق‌های داداشاش رو باز کرد، اما هیچ‌کدوم خونه نبودن.
یونا لب‌هاش رو جمع کرد.
_ بازم رفتن...
عروسکش رو بغل کرد و از پله‌ها پایین رفت
خانم کیم مشغول آماده کردن صبحونه بود که یونا رو دید.
خانم کیم: صبحت بخیر پرنسس کوچولو
یونا: صب بخیر...
خانم کیم: وای این چه قیافه‌ایه؟
یونا: داداشام کجان؟
خانم کیم: رفتن سر کار عزیزم.
یونا: همه‌شون؟
خانم کیم: آره گلم.
یونا بدون اینکه چیزی بگه روی صندلی مخصوص خودش نشست.
خانم کیم یه بشقاب پنکیک جلوش گذاشت.
خانم کیم: ببین برات چی درست کردم
چشم‌های یونا برق زد.
_ پنکیککک
خانم کیم: با عسل و توت‌فرنگی.
یونا با خوشحالی یکی از توت‌فرنگی‌ها رو برداشت و خورد.
چند دقیقه بعد درحالی‌که با چنگالش به پنکیکش ضربه می‌زد پرسید:
_ خانم کیم؟
خانم کیم: جانم؟
_ داداشام کی برمی‌گردن؟
خانم کیم: نمی‌دونم عزیزم ولی احتمالاً عصر.
یونا: یعنی امشب؟
خانم کیم: شاید هم زودتر
یونا لبخند زد.
_ پس من منتظر می‌مونم
꧁ساعت ۱۱ ظهر꧂
یونا روی فرش اتاق نشیمن نشسته بود و عروسک‌هاش رو دور خودش چیده بود.
برای هرکدوم یه بشقاب کوچولو گذاشته بود.
یونا:امروز همه مهمون منین.
عروسک خرگوشی رو برداشت.
_ تو هم باید غذا بخوری
چند لحظه به عروسک‌ها نگاه کرد.
_ ولی داداشامم باید باشن...
بلند شد و رفت سراغ کشوی میز. یه دفتر نقاشی و مدادرنگی‌هاش رو بیرون آورد.
یه خونه‌ی بزرگ کشید.بعد خودش رو وسط خونه کشید و دورش هشت تا آدم...
نقاشی رو برداشت و با ذوق به خانم کیم نشون داد.
یونا: ببین چی کشیدم
خانم کیم: وای چقدر قشنگه
꧁ساعت ۲ بعدازظهر꧂
صدای باز شدن در خونه اومد.
چانگبین و فلیکس وارد خونه شدن.
چانگبین: آخیش بالاخره رسیدیم.
فلیکس: من گشنمههه
چانگبین: تو همیشه گشنته
فلیکس: خب که چی؟
همون موقع صدای قدم‌های کوچیکی از پله‌ها اومد.
یونا: دادااااش
فلیکس برگشت و با دیدن یونا دست‌هاش رو باز کرد.
فلیکس: سلامممم کوچولو
یونا با تمام سرعت به طرفش دوید و خودش رو توی بغلش انداخت.
فلیکس بلندش کرد و چند تا بوس روی لپ‌هاش کاشت.(فیلیکس یو نو آی ام وری وری حسود؟؟)
فلیکس: دلم برات تنگ شده بود
یونا: منم
چانگبین جلو اومد و لپ یونا رو کشید.
چانگبین: پس من چی؟ دلت برای من تنگ نشده بود؟
یونا بهش نگاه کرد.
_ تو لپمو نکش
فلیکس زد زیر خنده.
فلیکس: شنیدی؟
چانگبین: عجب.. دیگه به من محبت نمی‌کنی؟
یونا دست‌هاش رو به طرفش دراز کرد.
_ بغلم کن
چانگبین خندید و بغلش کرد.
چانگبین: بیا ببینم فسقلی
هر سه تا روی مبل نشستن و یونا وسطشون جا گرفت.
یونا نقاشی‌اش رو که روی میز بود برداشت و به فلیکس داد.
یونا: ببین چی کشیدم
فلیکس: وااای این چیه؟
یونا: نقاشی منه
فلیکس با دقت به نقاشی نگاه کرد.
فلیکس: چه قشنگه اینم خودتی؟
یونا: آره اینم تویی!
چانگبین: پس من کجام؟
یونا با انگشت به یکی از آدمک‌ها اشاره کرد.
_ این تویی.... چون گنده‌ای از همه بزرگ‌تر کشیدمت!
چانگبین: یاااا یعنی من چاقم؟
یونا خندید و صورتش رو توی گردن فلیکس قایم کرد.
چند دقیقه بعد، یونا سرش رو بلند کرد.
_ اوپا؟
فلیکس: جانم؟
_ امروز می‌مونین؟
فلیکس نگاهی به چانگبین انداخت.
فلیکس: راستش عزیزم باید دوباره بریم.
لبخند یونا کم‌رنگ شد.
_ چرا؟
چانگبین: یه برنامه‌ی کاری داریم
_ منم بیام؟
چانگبین: نمی‌شه عزیزم
یونا چند لحظه سکوت کرد.
بعد خیلی آروم پرسید:
_ پس کی باهام بازی می‌کنین؟
فلیکس موهای یونا رو نوازش کرد.
فلیکس: یه روز کامل باهات بازی می‌کنیم. قول می‌دم.
یونا انگشت کوچولوش رو جلو آورد.
_ قول انگشتی؟
فلیکس انگشتش رو به انگشت یونا قلاب کرد.
فلیکس: قول انگشتی
꧁ساعت ۵ عصر꧂
یونا روی وی فرش نشسته بود و با لگوهاش خونه می‌ساخت.
یه خونه‌ی کوچولو درست کرده بود و هشت تا عروسک رو جلوی درش گذاشته بود.
یونا: خب الان همه میان خونه...
عروسک‌ها رو یکی‌یکی وارد خونه کرد.
_ چان اوپا اول میاد بعد مینهو اوپا بعد چانگبین اوپا...
همون لحظه صدای زنگ در بلند شد.
ادامه در پارت بعد خواهید دید🎼
انچه در پارت بعد خواهید دید::
فکر کردم داداشام اومدن...»
یونا:اگه بزرگ بشم داداشام بیشتر پیشم می‌مونن
چان:نمی‌رم عزیزم... امشب پیشتم.
یونا: هوووووف... چه خواب خوبی بود
دست کوچولوش رو به طرف میز کنار تخت برد و عروسکش رو برداشت.
عروسکش رو بوسید و از تخت پایین اومد. دمپایی‌های کوچولوش رو پوشید و در اتاق رو باز کرد.
اول به اتاق چان رفت.
در رو کمی هل داد.
_ چان اوپا؟
اتاق خالی بود.
بعد رفت سراغ اتاق هیونجین.
_ هیونجین اوپا؟
بازم کسی نبود.
یکی‌یکی در اتاق‌های داداشاش رو باز کرد، اما هیچ‌کدوم خونه نبودن.
یونا لب‌هاش رو جمع کرد.
_ بازم رفتن...
عروسکش رو بغل کرد و از پله‌ها پایین رفت
خانم کیم مشغول آماده کردن صبحونه بود که یونا رو دید.
خانم کیم: صبحت بخیر پرنسس کوچولو
یونا: صب بخیر...
خانم کیم: وای این چه قیافه‌ایه؟
یونا: داداشام کجان؟
خانم کیم: رفتن سر کار عزیزم.
یونا: همه‌شون؟
خانم کیم: آره گلم.
یونا بدون اینکه چیزی بگه روی صندلی مخصوص خودش نشست.
خانم کیم یه بشقاب پنکیک جلوش گذاشت.
خانم کیم: ببین برات چی درست کردم
چشم‌های یونا برق زد.
_ پنکیککک
خانم کیم: با عسل و توت‌فرنگی.
یونا با خوشحالی یکی از توت‌فرنگی‌ها رو برداشت و خورد.
چند دقیقه بعد درحالی‌که با چنگالش به پنکیکش ضربه می‌زد پرسید:
_ خانم کیم؟
خانم کیم: جانم؟
_ داداشام کی برمی‌گردن؟
خانم کیم: نمی‌دونم عزیزم ولی احتمالاً عصر.
یونا: یعنی امشب؟
خانم کیم: شاید هم زودتر
یونا لبخند زد.
_ پس من منتظر می‌مونم
꧁ساعت ۱۱ ظهر꧂
یونا روی فرش اتاق نشیمن نشسته بود و عروسک‌هاش رو دور خودش چیده بود.
برای هرکدوم یه بشقاب کوچولو گذاشته بود.
یونا:امروز همه مهمون منین.
عروسک خرگوشی رو برداشت.
_ تو هم باید غذا بخوری
چند لحظه به عروسک‌ها نگاه کرد.
_ ولی داداشامم باید باشن...
بلند شد و رفت سراغ کشوی میز. یه دفتر نقاشی و مدادرنگی‌هاش رو بیرون آورد.
یه خونه‌ی بزرگ کشید.بعد خودش رو وسط خونه کشید و دورش هشت تا آدم...
نقاشی رو برداشت و با ذوق به خانم کیم نشون داد.
یونا: ببین چی کشیدم
خانم کیم: وای چقدر قشنگه
꧁ساعت ۲ بعدازظهر꧂
صدای باز شدن در خونه اومد.
چانگبین و فلیکس وارد خونه شدن.
چانگبین: آخیش بالاخره رسیدیم.
فلیکس: من گشنمههه
چانگبین: تو همیشه گشنته
فلیکس: خب که چی؟
همون موقع صدای قدم‌های کوچیکی از پله‌ها اومد.
یونا: دادااااش
فلیکس برگشت و با دیدن یونا دست‌هاش رو باز کرد.
فلیکس: سلامممم کوچولو
یونا با تمام سرعت به طرفش دوید و خودش رو توی بغلش انداخت.
فلیکس بلندش کرد و چند تا بوس روی لپ‌هاش کاشت.(فیلیکس یو نو آی ام وری وری حسود؟؟)
فلیکس: دلم برات تنگ شده بود
یونا: منم
چانگبین جلو اومد و لپ یونا رو کشید.
چانگبین: پس من چی؟ دلت برای من تنگ نشده بود؟
یونا بهش نگاه کرد.
_ تو لپمو نکش
فلیکس زد زیر خنده.
فلیکس: شنیدی؟
چانگبین: عجب.. دیگه به من محبت نمی‌کنی؟
یونا دست‌هاش رو به طرفش دراز کرد.
_ بغلم کن
چانگبین خندید و بغلش کرد.
چانگبین: بیا ببینم فسقلی
هر سه تا روی مبل نشستن و یونا وسطشون جا گرفت.
یونا نقاشی‌اش رو که روی میز بود برداشت و به فلیکس داد.
یونا: ببین چی کشیدم
فلیکس: وااای این چیه؟
یونا: نقاشی منه
فلیکس با دقت به نقاشی نگاه کرد.
فلیکس: چه قشنگه اینم خودتی؟
یونا: آره اینم تویی!
چانگبین: پس من کجام؟
یونا با انگشت به یکی از آدمک‌ها اشاره کرد.
_ این تویی.... چون گنده‌ای از همه بزرگ‌تر کشیدمت!
چانگبین: یاااا یعنی من چاقم؟
یونا خندید و صورتش رو توی گردن فلیکس قایم کرد.
چند دقیقه بعد، یونا سرش رو بلند کرد.
_ اوپا؟
فلیکس: جانم؟
_ امروز می‌مونین؟
فلیکس نگاهی به چانگبین انداخت.
فلیکس: راستش عزیزم باید دوباره بریم.
لبخند یونا کم‌رنگ شد.
_ چرا؟
چانگبین: یه برنامه‌ی کاری داریم
_ منم بیام؟
چانگبین: نمی‌شه عزیزم
یونا چند لحظه سکوت کرد.
بعد خیلی آروم پرسید:
_ پس کی باهام بازی می‌کنین؟
فلیکس موهای یونا رو نوازش کرد.
فلیکس: یه روز کامل باهات بازی می‌کنیم. قول می‌دم.
یونا انگشت کوچولوش رو جلو آورد.
_ قول انگشتی؟
فلیکس انگشتش رو به انگشت یونا قلاب کرد.
فلیکس: قول انگشتی
꧁ساعت ۵ عصر꧂
یونا روی وی فرش نشسته بود و با لگوهاش خونه می‌ساخت.
یه خونه‌ی کوچولو درست کرده بود و هشت تا عروسک رو جلوی درش گذاشته بود.
یونا: خب الان همه میان خونه...
عروسک‌ها رو یکی‌یکی وارد خونه کرد.
_ چان اوپا اول میاد بعد مینهو اوپا بعد چانگبین اوپا...
همون لحظه صدای زنگ در بلند شد.
ادامه در پارت بعد خواهید دید🎼
انچه در پارت بعد خواهید دید::
فکر کردم داداشام اومدن...»
یونا:اگه بزرگ بشم داداشام بیشتر پیشم می‌مونن
چان:نمی‌رم عزیزم... امشب پیشتم.
- ۹۰
- ۲۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
