اولین قدم به سوی تو

...: مامان‌بزرگ ... مامان بزرگ
دال : اوه ... جانم ... ببخشید حواسم نبود
‌... : به چی فکر می‌کردید ؟
دال : به زمانی که جوون تر بودم
‌... : میشه برام تعریف کنید چیشد ؟
دال : اوهوم
زن وقتی نوه اش را برای شنیدن خاطراتش آماده دید
کمی چشمانش را بست تا به گذشته ای نه چندان دور سفر کند
زمان مثل برق و باد گذشته بود
شاید راست میگفتند:
چیزی که کم است زمانه
انگار همان دیروز بود
که تازه وارد دوره ی جوانی شده
و اولین قدم ها را به سمت معروف شدن و محبوبیت برداشته بود
از آن دوران ۲۰ سال گذشته بود
آرام چشمانش را باز کرد
و نگاهی به چشمان مشتاق دختر بچه کرد
دال: میدونی ... اولین قدم به سمت پدر بزرگت را ... من برداشتم ... خودم به تنهایی
... : واقعا؟ ... چیشد ؟
زن با تردید به همسرش که روی صندلی ی گهواره ایش لم داده بود نگاه کرد
مرد با خونسردی به آنها نگاه می‌کرد
و سری به نشانه ی تایید برای همسرش تکان داد
دال : اسم این بخش از زندگیمو گذاشتم ... اولین قدم به سوی تو
۲۰ سال پیش
همان طور که روی استیج ایستاده بود و نفس نفس میزد به تماشاچیان نگاه میکرد که داشتن تشویقشان می‌کردند
به پشت صحنه که رفتند
گروه بعدی را دیدند که برای اجرا آماده می‌شدند
بین آنها
فردی بود که با نگاهی خیره و مستقیم باعث معذب شدن دخترک شده بود
دخترک با بالا آوردن سرش و نگاه کردن به فرد رو به رویش
و شناختن او ناگاه نگاهش را از روی ان کشید
مراسم کم کم داشت به پایان می‌رسید
بیشتر گروه های کیپاپ در آن مراسم باشکوه حضور داشتند
دخترک ذهنش مشغول بود
تمام فکرش فردی بود که نگاهش می‌کرد
پسرک یک لحظه هم برای خیره شدن به دخترک درنگ نمی‌کرد
مراسم دیگر به پایان رسیده بود
جلوی در ورودی ترافیکی پایان ناپذیر بود
دخترک با چند ضربه که به شانه اش خورد برگشت
و تمام نظرش را به فرد مقابل داد
کوک : اجرات خوب بود ... ولی عالی نبود
دال : ببخشید ؟
کوک : بهتر از اینم میتونستی اجرا کنی ... مثل اینکه برای خودت محدودیت داری ... بهتره این محدودیت رو بشکنی
دال: نظرت چیه توی خونه ی تو تمرین کنیم؟
کوک : فکر خوبیه ... چرا که نه لیدی

پایان
نظرتون ؟