حلقه های مافیا (Part ⁴⁸) (ببینید چه ادمین خوبی دارید چقد زود به زود میزاره)
کوک ویو
سه روز از اون اتفاق دردناک میگذشت ا.ت کلا دیگه حرف نمیزنه وقتی بهش میگم چرا حرف نمیزنی فرار میکنه با مشاور شخصیم حرف زدم گفت به مرور زمان درست میشه با روانشناس شخصیم هم جلسه داشته لیا هم بیمارستانه هروز از صبح زود میریم بیمارستان و شب برمیگردیم دوباره داشتم آماده میشدم ک برم که یکی در اتاقمو زد
کوک:بیا تومیشه
نیومد داخل فکر کردم توهم زدم اما دوباره صدای در اومد
کوک:کیه؟
دوباره جوابی نداد عصبانی شدم رفتم درو باز کردم و ا.ت کوچولویی که
سرش پایین بود رو دیدم
کوک:ا.ت تویی تو؟ چرا وقتی جواب دادم نیومدی تو؟!
با صدای خیلی آروم یه چیزی گفت ولی نفهمیدم چی میگه
کوک:چی؟!
دوباره همونطوری حرف زد
کوک:چاگیا چیزی میخوای؟
ا.ت:منم میام
کوک:بیمارستان؟
ا.ت:(سرشو به نشانه ی تایید تکون میده)
کوک: میخوای بیای اونجا چکار کنی؟
ا.ت:لیا رو ببینم
کوک:باشه برو آماده شو
رفت آماده بشه منم رفتم پایین و منتظرش رو کاناپه نشستم بعد ۲۵ مین اومد پایین باهم رفتیم بیرون سوار ماشین شدیم به راننده
گفتم:حرکت کن
تو راه ا.ت همش از پنجره بیرون رو نگاه میکرد نمیدونم نگران ا.ت باشم یا لیا دارم به معنای واقعی کلمه دیوونه میشم تو حال خودم بودم اعصابم خیل داغون بود
راننده:ارباب رسیدیم
پیاده شدیم و وارد بیمارستان شدم رفتیم سمت اتاق لیا اما تنها چیزی که از پشت شیشه معلوم بود کسیه که یه پارچه ی سفید روش کشیده شده بود دکتر شخصی لیارو دیدم و به سمتش رفتم
کوک: دکتر! این کسی که تو اتاق لیاست کیه؟ مگه…
حرفمو قطع کرد
دکتر:متاسفم ولی گلوله به مرکز مایع نخاع برخورد کرده بود یعنی حتی اگه دووم میاوردن قطع نخاع میشدن
از خود بیخود شدم و یقه ی دکترو چسبیدم
کوک:عوضی مثل آدم حرف بزن ببینم چه غلطی کرد!(داد خیلی بلند)
دکتر: متاسفم ولی جئون لیارو از دست دادین
کوک:خفه شو اون زندس لیای من زندس!!
ا.ت: کوک… ولش کن (با گریه)
کوک:برو اون پارچه ی فاکی رو از روش بردار!!!
دکتر:آقای جئون خواهر شما مرده!
حرفش تو ذهنم اکو میشد پاهام سست شد
ا.ت با گریه اومد از دکتر جدام کرد و رو صندلی نشوندتم
سه روز از اون اتفاق دردناک میگذشت ا.ت کلا دیگه حرف نمیزنه وقتی بهش میگم چرا حرف نمیزنی فرار میکنه با مشاور شخصیم حرف زدم گفت به مرور زمان درست میشه با روانشناس شخصیم هم جلسه داشته لیا هم بیمارستانه هروز از صبح زود میریم بیمارستان و شب برمیگردیم دوباره داشتم آماده میشدم ک برم که یکی در اتاقمو زد
کوک:بیا تومیشه
نیومد داخل فکر کردم توهم زدم اما دوباره صدای در اومد
کوک:کیه؟
دوباره جوابی نداد عصبانی شدم رفتم درو باز کردم و ا.ت کوچولویی که
سرش پایین بود رو دیدم
کوک:ا.ت تویی تو؟ چرا وقتی جواب دادم نیومدی تو؟!
با صدای خیلی آروم یه چیزی گفت ولی نفهمیدم چی میگه
کوک:چی؟!
دوباره همونطوری حرف زد
کوک:چاگیا چیزی میخوای؟
ا.ت:منم میام
کوک:بیمارستان؟
ا.ت:(سرشو به نشانه ی تایید تکون میده)
کوک: میخوای بیای اونجا چکار کنی؟
ا.ت:لیا رو ببینم
کوک:باشه برو آماده شو
رفت آماده بشه منم رفتم پایین و منتظرش رو کاناپه نشستم بعد ۲۵ مین اومد پایین باهم رفتیم بیرون سوار ماشین شدیم به راننده
گفتم:حرکت کن
تو راه ا.ت همش از پنجره بیرون رو نگاه میکرد نمیدونم نگران ا.ت باشم یا لیا دارم به معنای واقعی کلمه دیوونه میشم تو حال خودم بودم اعصابم خیل داغون بود
راننده:ارباب رسیدیم
پیاده شدیم و وارد بیمارستان شدم رفتیم سمت اتاق لیا اما تنها چیزی که از پشت شیشه معلوم بود کسیه که یه پارچه ی سفید روش کشیده شده بود دکتر شخصی لیارو دیدم و به سمتش رفتم
کوک: دکتر! این کسی که تو اتاق لیاست کیه؟ مگه…
حرفمو قطع کرد
دکتر:متاسفم ولی گلوله به مرکز مایع نخاع برخورد کرده بود یعنی حتی اگه دووم میاوردن قطع نخاع میشدن
از خود بیخود شدم و یقه ی دکترو چسبیدم
کوک:عوضی مثل آدم حرف بزن ببینم چه غلطی کرد!(داد خیلی بلند)
دکتر: متاسفم ولی جئون لیارو از دست دادین
کوک:خفه شو اون زندس لیای من زندس!!
ا.ت: کوک… ولش کن (با گریه)
کوک:برو اون پارچه ی فاکی رو از روش بردار!!!
دکتر:آقای جئون خواهر شما مرده!
حرفش تو ذهنم اکو میشد پاهام سست شد
ا.ت با گریه اومد از دکتر جدام کرد و رو صندلی نشوندتم
- ۹.۹k
- ۰۲ شهریور ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۲۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط