آزادترین تقدیر

پارت ۱۹
×برو بیرون…
÷خواهش میکنم…(بغض)
×بیرون منتظر باش…
÷چشم…
وقتی رفتند در کمد رو باز کردم…جین پائین کمد نشسته بود…دستشو روی دهنش گرفته بود تا صدای گریه هاشو کسی نشنوه…روی زانوم نشستم…دستشو از روی دهنش برداشتم… اشکاشو پاک کردم…
×میخوای با جیمین حرف بزنی؟
…
×یا حوصلشو نداری؟…
+چرا می‌خوام واسه آخرین بار باهاش حرف بزنم…
×پس پاشو…
دستشو گرفتم بلندش کردم و بیرون کمد وایساد…رفتم و به جیمین گفتم بیاد تو…وقتی اومد رفت جلو جین زانو زد…
÷من نمی‌دونستم…نمی‌دونستم جین…لطفاً منو ببخش…
جین به جیمین نگاه کرد و گریه اش تشدید شد…ولی چیزی نگفت
÷جین یه چیزی بگو…سکوتت منو عذاب میده…
جین خم شد و روی زانوش نشست…لباش به جیمین لبخند میزد اما چشماش به حال خودش زار میزد…
+من برات خوشحالم…تو بلاخره آزاد شدی…لطفاً وقتی از این در خارج شدی…منو هم فراموش کن…شاد زندگی کن و… نذار کسی ازت برنجه…به جای من لذت ببر و نذار جهان متوجه بشه …فردی مثل من وجود داشته…(گریه)
÷هیونگ بگو که تو هم میای…با ما میای درسته؟..(گریه)
+من قول دادم جیمین…اینجا میمونم…اما…قول میدم…هیچوقت فراموشت نکنم…(گریه و بغل)
÷من نمیتونمممممم….نمیتونممم از اینجا برم وقتی تو اینجایی (گریه شدید)