اگه مدیون تو باشم

اگه مدیون تو باشم
اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره
که من رو دادی نشونم
وقتی شب، شب سفر بود
توی کوچه‌های وحشت
وقتی همسایه کسی بود
واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیه شب
طپش هراس من بود
وقتی زخم خنجر دوست
بهترین لباس من بود
تو با دست مهربونی
به تنم مرهم کشیدی
برام از روشنی گفتی
پرده شب رو دریدی