سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۶۸
چشمانم را باز کردم نیزه ای آتشین درست در نزدیکی صورتم قرار داشت نیزه ای که صلیب امتداد آن را میدیدم ، خودم را عقب کشیدم حالا که می دانستم چه چیزی انتظارم را می کشید به سمت عقب خزیدم اصلا دوست نداشتم که توسط آن کشته شوم من انتظار مرگی آرام را داشتم
- هی خیال کردی میتونی فرار کنی !؟
بدنم زمانی که این حرف را شنید از حرکت ایستاد به حدی ترسیده بودم که صدای قلبم را میشنیدم نمیدانستم در مقابلم چه موجوداتی قرار داشتند ،صدای لباس را شنیدم که گفت:
- از خودت دفاع کن من دوست ندارم توسط آتش دوزخ نابود بشم
با صدای لرزانی گفتم :
- شما کی هستید ؟
فردی که غرق نور بود گفت :
- تصور نمی کردم همچین کاری از عهده یک بچه بر بیاید ؟
صورتی که در میان نور قرار داشت به نظر آشنا بود با شگفتی گفتم:
- ملکه آرارا!؟
- به نظر میرسه خیلی هم نترسیده ، به نظرت بهتر نیست قدرت واقعی خودمون رو بهش ...
به یکباره کف سالن غرق در نور شد من نقاشی های زیرم را می دیدم که به آرامی رنگ می گرفتند با دیدن
نقاشی ها خندیدم ، خنده ای از سر خوشحالی
- فکر نمی کنم که مطلب خنده داری در این اتفاق وجود داشته باشه ؟
این صدای ملکه آرارا بود ، من با لکنت گفتم:
- من فقط خوشحالم فکر می کردم ...
- ساکت فکر کردی با این کارت زنده می مونی ؟
صدای فردی که یکپارچه در آتش بود من را ساکت کرد من به خاطر ترسی که داشتم خودم را عقب کشیدم
میخواستم فرار کنم اما یقین داشتم که آنها راه فرار را بر من بسته بودند اما من باید از خودم دفاع می کردم درحالیکه سعی می کردم خودم را آرام کنم نفس عمیقی کشیدم ، من نمی خواستم اینگونه بمیرم با لکنت گفتم:
- من کاری نکردم که به خاطرش مجازات بشم من فقط به حرف های جناب سامارون گوش کردم
فردی که یکپارچه غرق در آتش بود به سمت من حرکت کرد اما ملکه آرارا مانع او شد
- خواهر اجازه بده بذار حرفش رو بزنه ، بعداً هم می تونیم مجازاتش کنیم
خواهر ؟ او چند خواهر داشت ؟ اینها سوالاتی بودند که در آن لحظه اهمیت خودشان را برای من از دست می دادند
- من نمی خواستم کاری کنم هیچ اختیاری روی بدنم نداشتم من فقط گوی رو لمس کردم و بعدش ...
ساکت شدم هیچ دوست نداشتم درمورد لباس و رشته هایی که از بدنم خارج شده بود با آنها حرف بزنم صدای ملکه آرارا را شنیدم که گفت!؟
با تعجب به سوی فردی برگشتم که به نظر ملکه آرمیتا می رسید او هم من را زیر نظر گرفته بود
- فکر کنم ، هر چند که باید مجازات بشه
سپس به من گفت:
- می دونی اگر این گوی از بین بره تعادل این دنیا بهم می خوره ، می دونی ممکنه با اینکار چه مشکلاتی را درست کنی ؟!
ملکه آرارا گفت:
- خواهر آرام باش
سپس با لحن عجیبی اضافه کرد:
- فعلا که به نظر میرسه که اون مارو نجات داده !
همزمان نگاهم به سمت گوی چرخید دیگر شعله های سیاهی که گوی را احاطه کرده بودند نبود به نظر می رسید که گوی به سرعت نور بیشتری از جانب ماه جذب می کرد نمی توانستم خوشحال نباشم نقاشی های کف سالن دوباره جان گرفته بودند به آرامی به دور گوی می چرخیدند آنها درون تاریکی به آرامی می درخشیدند می توانستم ببینم که نقاشی ها چگونه رنگ می گرفتند و به حال سابق خود در می آمدند
ملکه آرمیتا گفت:
- امکان نداره بعد از سال ها دوباره دارند حرکت می کنند ؟
ملکه آرارا به سمت من برگشت و گفت:
- به نظر می رسه که حدسم درست بوده این پسر یک شبیه سازه !
ملکه آرمیتا با شگفتی پرسید :
- مطمئنی !؟ خیلی وقته که نسل اونها از بین رفته
ملکه آرارا سری تکان داد و گفت:
- فکر می کردم که قبل از من متوجه این خصوصیتش شده باشی !
نمی دانستم آنها درمورد چه چیزی بحث می کردند ، نقاشی ها که وقتی من وارد شدم هم حرکت میکردند با این حال می ترسیدم که از آنها سوالی بپرسم . با آنکه دوست داشتم بیشتر درمورد شبیه ساز بدانم اما دلم نمی خواست که توجه آنها را دوباره به خودم جلب کنم
نقاشی هایی که از زیر پاهای من عبور می کردند ، لحظه ای می درخشیدند رنگ های زنده به کار رفته در آنها طوری بود که برای مدتی من را از گوش دادن به حرف های ملکه ها غافل کرده بود
صدای ملکه آرارا را شنیدم که گفت:
- من در وجود این پسر قدرت دیدم ، اشتباه نمی کنم خواهر
ملکه آرمیتا در مقابل گفت:
- راستش من هنوز شک دارم، به نظرت ما نباید مجازاتش کنیم
نه خواهر ، به نظرت با این وضعیت گوی لازمه ما این کار رو انجام بدیم
متوجه شدم که ملکه آرمیتا به گوی نگاه کرد او با تعجب گفت:
- خیلی عجیبه ، انگار مثل روز اولش شده !
چشمانم را باز کردم نیزه ای آتشین درست در نزدیکی صورتم قرار داشت نیزه ای که صلیب امتداد آن را میدیدم ، خودم را عقب کشیدم حالا که می دانستم چه چیزی انتظارم را می کشید به سمت عقب خزیدم اصلا دوست نداشتم که توسط آن کشته شوم من انتظار مرگی آرام را داشتم
- هی خیال کردی میتونی فرار کنی !؟
بدنم زمانی که این حرف را شنید از حرکت ایستاد به حدی ترسیده بودم که صدای قلبم را میشنیدم نمیدانستم در مقابلم چه موجوداتی قرار داشتند ،صدای لباس را شنیدم که گفت:
- از خودت دفاع کن من دوست ندارم توسط آتش دوزخ نابود بشم
با صدای لرزانی گفتم :
- شما کی هستید ؟
فردی که غرق نور بود گفت :
- تصور نمی کردم همچین کاری از عهده یک بچه بر بیاید ؟
صورتی که در میان نور قرار داشت به نظر آشنا بود با شگفتی گفتم:
- ملکه آرارا!؟
- به نظر میرسه خیلی هم نترسیده ، به نظرت بهتر نیست قدرت واقعی خودمون رو بهش ...
به یکباره کف سالن غرق در نور شد من نقاشی های زیرم را می دیدم که به آرامی رنگ می گرفتند با دیدن
نقاشی ها خندیدم ، خنده ای از سر خوشحالی
- فکر نمی کنم که مطلب خنده داری در این اتفاق وجود داشته باشه ؟
این صدای ملکه آرارا بود ، من با لکنت گفتم:
- من فقط خوشحالم فکر می کردم ...
- ساکت فکر کردی با این کارت زنده می مونی ؟
صدای فردی که یکپارچه در آتش بود من را ساکت کرد من به خاطر ترسی که داشتم خودم را عقب کشیدم
میخواستم فرار کنم اما یقین داشتم که آنها راه فرار را بر من بسته بودند اما من باید از خودم دفاع می کردم درحالیکه سعی می کردم خودم را آرام کنم نفس عمیقی کشیدم ، من نمی خواستم اینگونه بمیرم با لکنت گفتم:
- من کاری نکردم که به خاطرش مجازات بشم من فقط به حرف های جناب سامارون گوش کردم
فردی که یکپارچه غرق در آتش بود به سمت من حرکت کرد اما ملکه آرارا مانع او شد
- خواهر اجازه بده بذار حرفش رو بزنه ، بعداً هم می تونیم مجازاتش کنیم
خواهر ؟ او چند خواهر داشت ؟ اینها سوالاتی بودند که در آن لحظه اهمیت خودشان را برای من از دست می دادند
- من نمی خواستم کاری کنم هیچ اختیاری روی بدنم نداشتم من فقط گوی رو لمس کردم و بعدش ...
ساکت شدم هیچ دوست نداشتم درمورد لباس و رشته هایی که از بدنم خارج شده بود با آنها حرف بزنم صدای ملکه آرارا را شنیدم که گفت!؟
با تعجب به سوی فردی برگشتم که به نظر ملکه آرمیتا می رسید او هم من را زیر نظر گرفته بود
- فکر کنم ، هر چند که باید مجازات بشه
سپس به من گفت:
- می دونی اگر این گوی از بین بره تعادل این دنیا بهم می خوره ، می دونی ممکنه با اینکار چه مشکلاتی را درست کنی ؟!
ملکه آرارا گفت:
- خواهر آرام باش
سپس با لحن عجیبی اضافه کرد:
- فعلا که به نظر میرسه که اون مارو نجات داده !
همزمان نگاهم به سمت گوی چرخید دیگر شعله های سیاهی که گوی را احاطه کرده بودند نبود به نظر می رسید که گوی به سرعت نور بیشتری از جانب ماه جذب می کرد نمی توانستم خوشحال نباشم نقاشی های کف سالن دوباره جان گرفته بودند به آرامی به دور گوی می چرخیدند آنها درون تاریکی به آرامی می درخشیدند می توانستم ببینم که نقاشی ها چگونه رنگ می گرفتند و به حال سابق خود در می آمدند
ملکه آرمیتا گفت:
- امکان نداره بعد از سال ها دوباره دارند حرکت می کنند ؟
ملکه آرارا به سمت من برگشت و گفت:
- به نظر می رسه که حدسم درست بوده این پسر یک شبیه سازه !
ملکه آرمیتا با شگفتی پرسید :
- مطمئنی !؟ خیلی وقته که نسل اونها از بین رفته
ملکه آرارا سری تکان داد و گفت:
- فکر می کردم که قبل از من متوجه این خصوصیتش شده باشی !
نمی دانستم آنها درمورد چه چیزی بحث می کردند ، نقاشی ها که وقتی من وارد شدم هم حرکت میکردند با این حال می ترسیدم که از آنها سوالی بپرسم . با آنکه دوست داشتم بیشتر درمورد شبیه ساز بدانم اما دلم نمی خواست که توجه آنها را دوباره به خودم جلب کنم
نقاشی هایی که از زیر پاهای من عبور می کردند ، لحظه ای می درخشیدند رنگ های زنده به کار رفته در آنها طوری بود که برای مدتی من را از گوش دادن به حرف های ملکه ها غافل کرده بود
صدای ملکه آرارا را شنیدم که گفت:
- من در وجود این پسر قدرت دیدم ، اشتباه نمی کنم خواهر
ملکه آرمیتا در مقابل گفت:
- راستش من هنوز شک دارم، به نظرت ما نباید مجازاتش کنیم
نه خواهر ، به نظرت با این وضعیت گوی لازمه ما این کار رو انجام بدیم
متوجه شدم که ملکه آرمیتا به گوی نگاه کرد او با تعجب گفت:
- خیلی عجیبه ، انگار مثل روز اولش شده !
- ۱.۸k
- ۲۶ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط