بچه بودم بابادکهای رنگی دلخوشی هر روزو هرشبم بود/خبر نداش

بچه بودم بابادکهای رنگی دلخوشی هر روزو هرشبم بود/خبر نداشتم از دل آدما/چه بی بهونه خنده رو لبم بود/کاری بجز الک دولک نداشتم/بچه بودم به هیچی شک نداشتم/بچه بودم غصه وبالم نبود/هیچکی حریف شور وحالم نبود/بچه که بودم آسمون آبی بود/حتی شبهایه ابری مهتابی بود/بچگیو بچگیا تموم شد/خاطرهای خوش رودسته من مرد/تا امدم چیزی ازش بفهمم/جونی امد اونو باخودش برد/بچه بودم…….