شاید روزها هیچوقت بازنگردند . کیفیت روزها ، نه تاریخ و نه

شاید روزها هیچوقت بازنگردند . کیفیت روزها ، نه تاریخ و نه ساعتشان ، بلکه احساساتی که در آن لحظه ها تجربه شان کردیم ، احساس عشق در یک روز پاییزی ، شادی از ته دل پس از اولین برف زمستان ، احساس نفرت ، بغضی که گلو را گرفته و تا مدت ها با ما همراه بوده ، احساس ترس و واماندگی ...
همه ی این ها در روزهایی اتفاق افتاده اند که تاریخ و ساعت دقیق اغلب شان را یادمان نیست ولی احساس و خاطره اش مثل روز برایمان روشن است و ما با شنیدن یک موسیقی خاص و یا بوی یک عطر و نگاه کردن به عکسی ، مستقیم پرت می شویم به دل آن خاطرات .
حقیقت این است که خاطره ها مثل رنگ ها هستند ، می توان آنها را روی زمین ریخت ، به سر و صورت خود مالید ، از پنجره به بیرون پرت کرد و یا به دیوار ها مالید ، آنها در هر صورت اثر خود را می گذارند و هرجایی که باشند آنجا را رنگی می کنند ، پس چه بهتر که بتوانیم با آنها تابلویی زیبا بکشیم و به هرکجا که دلمان خواست بیاویزیم