{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

استاد محمدرضا شفیعی كدكنی

استاد محمدرضا شفیعی كدكنی

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم

تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت
من مست چنانم كه شنفتن نتوانم

شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاه
گر دامن وصل تو گرفتن نتوانم

با پرتو ماه آیم و چون سایه دیوار
گامی ز سر كوی تو رفتن نتوانم

دور از تو من سوخته در دامن شب ها
چون شمع سحر یك مژه خفتن نتوانم

فریاد ز بی مهریت ای گل كه درین باغ
چون غنچه پاییز شكفتن نتوانم

ای چشم سخن گوی تو بشنو ز نگاهم
دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
دیدگاه ها (۲)

ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ؟ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻗﻠﺒﯽ ﻫﺴﺖ ....

آن که رخسار تو را این همه زیبا می کردکاش فکر دل سو دا زدۀ ما...

.من و تيره چراغ برق دردمان يكي است !شب كه مي شودسرمان تاريكد...

.

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین درد نهان سوز نهفتن نتوانمتو...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم وین درد نهان سوز نهفتن نتوانمت...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم ...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین درد نهان سوز نهفتن نتوانمتو...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین درد نهان سوز نهفتن نتوانمتو...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم وین درد نهان سوز نهفتن نتوانم ...

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین درد نهان سوز نهفتن نتوانمتو...

زیبایی خداوندی

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانمت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط